January 5, 2009

Twenty-three-year-old Sameh A. Habeeb, a photojournalist based in Gaza City, hardly sleeps. The sounds of the bombings keep him awake.

Habeeb seldom leaves his home for fear of being killed by sporadic bombing, but he has slipped out several times to take pictures and to obtain chilling first hand accounts of daily life ever since the Israeli attacks on Gaza began on Saturday December 27.

During the days, his main priority is to find a place with electricity so he can charge his laptop and connect to the Internet. His goal is to get the word out about what is happening on the ground in Gaza. He works primarily from his phone, calling up a number of sources, from doctors to media contacts to human rights workers.

Habeeb is one of few local journalists in besieged Gaza who are attempting to reach out to international media outlets by way of the Internet and the phone. “I’m not sleeping so you are welcome to call me on this number in the night,” says one of his blog notes.

Aware that mainstream media have fallen short of reporting on the crisis, in part because international reporters have been banned from entering Gaza but also due to political biases, he has been issuing daily reports of the situation. The reports can be found on his blog, on his Facebook account and on arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb was born and raised in Gaza, and has worked in civil society for many years. He has also worked as a journalist at the Ramattan News Agency, a regional media facility based in Gaza. He has offered his journalistic work to various organizations worldwide for free.

The young journalist is currently confined to his home with his three sisters, his two brothers, his parents and his grandmother with barely any food.

During the interview below with the Indypendent, Habeeb speaks from his phone over the sound of persistent bombing that he has grown used to. “Can you hear that one?” he says. Boom. Boom. “That was an F-16 [bomb]. I know how an F-16 sounds. I can distinguish what types of bombs they are.”

His voice trembles a little, but he goes on speaking, even after being asked if he would like a moment to collect himself. “You know that I can speak and that I will speak at whatever hour and in whatever situation,” he says, resolutely.

It is almost 1 a.m. in occupied Palestine.

Zahra Hankir: What is the current humanitarian situation on the ground in Gaza?

Sameh A. Habeeb: If we counted the things that are missing and that we need, we would not finish [this interview]. There is no bread. There is no sugar. There is no gas. There is no fuel. There is no electricity and there is no wood. There is no cement. Everything you can imagine, we do not have. And this was a problem that started with the blockade and that has accentuated since the attacks began. It was preplanned. It is not only a matter of a rocket being fired here and there. It is a strategy that Israel has followed.

As for daily life, and the humanitarian situation, Israel is telling the world that they are not allowing a humanitarian crisis [to unfold] in Gaza. [Israeli foreign minister] Tzipi Livni is a big fool, because she is trying to convince the international community and those working on the Palestinian cause that Israel is helping with the humanitarian situation. But on the ground, she is allowing a big catastrophe to continue. Gaza was in need before the siege. During the siege, Israel was allowing some 40 trucks carrying basic commodities (cans, goods, etc) in. Now, at the time while the war is taking place, they say they are allowing commodities to move in, but they are allowing nothing in! Thirteen trucks with commodities are not enough for a population of a million and a half. They say they opened the crossing, and that everything is okay, but this is a big lie.

Some houses do not have water, as power is needed. Israel has targeted many wells of water in the middle of the Gaza strip, and a well that was in the north. Add to that the coastal authorities were saying that Israel was not allowing them to bring materials to purify water…

Tomorrow, I will be visiting one of the doctors at al-Shifa hospital to investigate the types of weapons that are being used.

As for the medical situation, since the beginning of the siege, around 270 people died because they were not able to leave Gaza for treatment, or were not able to get medicine during the blockade. Medical machines and equipment were also not available, as well as spare parts. Today, there is a very big problem in hospitals because of this. Hospital management has called medical students in their senior, second or third level to help at the hospitals.

ZH: What has been the general attitude of Palestinians in Gaza towards Hamas?

SAH: The main concern for the Palestinian people now is how to find food, how to light candles, how to keep warm. They do not think much about politics. Generally, support for Hamas is still there, and the decisive battle would be proving whether Hamas will have support or not as it still did not [attack] “hot” areas.

ZH: What is your current living situation?

SAH: I live in Gaza City, two kilometers from the Israeli borders. Since the beginning of the blockade, which was imposed 20 months ago, and since the beginning of the war, my life has been turned upside down. There is no gas. No power. No Internet. I charge my laptop by going here and there to get Internet, but generally, there is no fuel, no gasoline, and no oil. In the humanitarian aspect, we do not have anything now. Today I wanted to go to the market to bring home some food. Thank God, I did not go; there was a massacre from artillery shells. Israelis hit the market — the busiest market in Gaza.

Imagine a life with no Internet. No power. No food. Confined to your house with no work. I spend a lot of time on my bed covering myself with blankets because it is so cold. There is no heating. I think. I think. I think.

ZH: How have you managed to carry on work as a journalist, balancing demands of the job while keeping yourself and your family safe?

SAH: It is too hazardous to go out whenever I want to. I sometimes go out to take photos, but I’m generally scared to go out because they [the Israelis] restrict all kinds of journalism.

As for the things I do, I have my laptop that I charge from time to time. I visit friends who have power in other areas. I sometimes go some kilometers away to get power.

I charge the laptop and then I call friends to get their news. I have sources in various areas. I call doctors to learn of what is happening in the hospitals. I listen to the radio stations. I have an amalgam of sources, really. And I make sure to write and report them at the end of the day. I have my own sources, as I previously worked in journalism for one year, and have sources in the humanitarian field and in the media world, especially with Ramattan.

ZH: How has the Israeli military treated journalists?

SAH: Since November 1, 2008, Israel was not allowing journalists to go into Gaza, or any international organization officers. It was totally closed, and this is part of the Israeli media blackout. We have a huge media blackout in our work, in addition to conditions of panic and fear. We don’t have the freedom to report and write. We are not being accessed by many international media outlets. People have tried to call many times but have not been getting through; this shows that Israel has destroyed part of the telecommunication for mobiles. Only landlines are working. Besides, we don’t have access to Internet, which is crucial.

ZH: Do you feel that there is a lot of pressure on local journalists to get the truth out?

SAH: I feel that my country needs national human resources. I don’t depend on other media sources, I have my own way. Yes, it’s almost like a burden to report in such harsh conditions. But I still do it. I report for the people.

ZH: How do the Palestinians perceive the response of the Arab states?

SAH: Perceptions are generally still the same. We’re not too aware of what is happening around us [in the Arab world]. But Palestinians do not depend on outside powers. Some here do feel that the Arabs played a part in besieging Gaza, specifically Egypt, and the issue of the tunnels and the Rafah Crossing, which is still closed and [Mubarak] is not opening it. Also, there are other Arab regimes that are not helping the Palestinians and are not working enough. It is clear that the Palestinians were frustrated with Arab countries, particularly at the beginning of this war, when they [the Arab nations] could not even agree or set a time for when to hold an emergency Arab summit.

ZH: How have things changed since the ground operation began?

SAH: Before now, we thought that military operation would end by Sunday. Now it is harder for us to adapt to the new reality [the ground invasion]. We are confined to our houses, are not able to go to the market to bring supplies, we have no access to banks. All our assets are being paralyzed by this situation.

ZH: Would you say Israel is targeting Hamas areas specifically?

SAH: No. Hamas militants are still firing rockets! That is still going on. The number of those innocent civilians who have died debunks arguments that the Israeli army is not allowing civilians to be casualties in the Gaza strip. We can tell what type of rockets they are using, and prohibited weapons. There are cluster bombs. The artillery shells were exploding before reaching the ground.

ZH: What media are you following, if any?

SAH: While we had power, I was following CNN, but I knew that it is not so neutral. As for now, we only have local radio stations.

ZH: Would you say that this is genocide?

SAH: Yes. The big number of victims indicates that this is genocide. Israel says it is attacking Hamas, but on the ground, we are seeing that most of those killed are civilians. The world has to realize and has to know that Israel is not doing as it says — fighting Hamas and terror — and that this is part of the media blackout of Israel. As the days pass, the crisis will become much worse. More people will have less access to basic needs.

Entrevue avec Sameh A. journaliste indépendant Habeeb-Gaza-basé par Zahra Hankir
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
5 janvier 2009

Vingt-trois-année-vieux Sameh A. Habeeb, un journaliste basé dans la ville de Gaza, dort à peine. Les bruits des bombardements le maintiennent éveillé.

Habeeb part rarement de sa maison pour la crainte d'être tué par le bombardement sporadique, mais il s'est échappé plusieurs fois de prendre des photos et d'obtenir des comptes de première main de refroidissement de vie quotidienne depuis que les attaques israéliennes sur Gaza ont commencé le samedi 27 décembre.

Pendant les jours, sa priorité principale est de trouver un endroit avec l'électricité ainsi il peut charger son ordinateur portable et se relier à l'Internet. Son but est d'obtenir le mot dehors au sujet de ce qui se produit sur la terre dans Gaza. Il travaille principalement de son téléphone, appelant un certain nombre de sources, des médecins aux contacts de médias aux ouvriers de droits de l'homme.

Habeeb est l'un de peu de journalistes locaux dans Gaza assiégé qui essayent d'atteindre dehors aux sorties internationales de médias par l'Internet et le téléphone. « Je ne dors pas ainsi vous êtes bienvenu pour m'appeler sur ce nombre la nuit, » dit une de ses notes de blog.

Conscient du fait que les médias traditionnels sont tombés sous peu de rendre compte de la crise, en partie parce que des journalistes internationaux ont été interdits d'entrer dans Gaza mais également en raison des polarisations politiques, il avait publié des rapports quotidiens de la situation. Les rapports peuvent être trouvés sur son blog, sur son compte de Facebook et sur arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb a été soutenu et augmenté dans Gaza, et a travaillé dans la société civile pendant beaucoup d'années. Il a également travaillé en tant que journaliste à l'agence de nouvelles de Ramattan, un service régional de médias basé dans Gaza. Il a offert dans le monde entier son travail journalistique à de divers organismes pour libre.

Le jeune journaliste est actuellement confiné à sa maison avec ses trois soeurs, ses deux frères, ses parents et son grand-mère avec à peine n'importe quelle nourriture.

Pendant l'entrevue ci-dessous avec l'Indypendent, Habeeb parle de son téléphone au-dessus du bruit du bombardement persistant au lequel il s'est développé utilisé. « Pouvez vous entendre celui-là ? » il dit. Perche. Perche. « Qui était des F-16 [bombe]. Je sais un F-16 retentit. Je peux distinguer quels types de bombes ils sont.  »

Sa voix tremble, mais il continue à parler, même après qu'étant demandé s'il voudrait qu'un moment se rassemble. « Vous savez que je peux parler et que je parlerai à quelqu'heure et dans quelque situation, » il dit, résolument.

C'est presque 1 heure du matin. en Palestine occupée.

Zahra Hankir : Quelle est la situation humanitaire courante sur la terre dans Gaza ?

Sameh A. Habeeb : Si nous comptions les choses de qui sont absentes et de qui nous avons besoin, nous ne finirions pas [cette entrevue]. Il n'y a aucun pain. Il n'y a aucun sucre. Il n'y a aucun gaz. Il n'y a aucun carburant. Il n'y a aucune électricité et il n'y a aucun bois. Il n'y a aucun ciment. Tout que vous pouvez imaginer, nous n'avons pas. Et c'était un problème qui a commencé par le blocus et qui a accentué depuis que les attaques ont commencé. Il a été préplanifié. C'est non seulement une question d'une fusée étant mise le feu ici et là. C'est une stratégie que l'Israel a suivie.

Quant à la vie quotidienne, et à la situation humanitaire, l'Israel est disant au monde qu'ils ne permettent pas une crise humanitaire [pour dévoiler] dans Gaza. [Ministre des affaires étrangères d'Israélien] Tzipi Livni est un grand imbécile, parce qu'elle essaye de convaincre la communauté internationale et ceux travaillant sur la cause palestinienne que l'Israel aide avec la situation humanitaire. Mais sur la terre, elle permet à une grande catastrophe de continuer. Gaza était dans le besoin avant le siège. Pendant le siège, l'Israel permettait environ 40 camions portant les produits de base (bidons, marchandises, etc.) po. Maintenant, lorsque tandis que la guerre a lieu, ils indiquent ils permettent à des produits de se déplacer dedans, mais ils ne permettent rien dedans ! Treize camions avec des produits ne sont pas suffisants à une population de million et à une moitié. Ils disent qu'ils ont ouvert le croisement, et ce tout est bien, mais c'est un grand mensonge.

Quelques maisons n'ont pas l'eau, car la puissance est nécessaire. L'Israel a visé beaucoup de puits de l'eau au milieu de la bande de Gaza, et un puits qui était dans le nord. Ajoutez à cela que les autorités côtières indiquaient que l'Israel ne leur permettait pas d'apporter des matériaux épurer l'eau…

demain, je rendront visite à un des médecins à l'hôpital d'Al-Shifa pour étudier les types d'armes qui sont utilisées.

Quant à la situation médicale, depuis le commencement du siège, autour 270 personnes sont mortes parce qu'elles ne pouvaient pas laisser Gaza pour le traitement, ou ne pouvaient pas obtenir la médecine pendant le blocus. Les machines et l'équipement médicaux n'étaient également pas disponibles, aussi bien que les pièces de rechange. Aujourd'hui, il y a un problème très grand dans les hôpitaux pour cette raison. La gestion d'hôpital a appelé les étudiants en médecine dans leur niveau d'aîné, deuxième ou troisième pour aider aux hôpitaux.

ZH : Quelle a été l'attitude générale des Palestiniens dans Gaza vers Hamas ?

SAH : Le souci principal pour les palestiniens est maintenant comment trouver la nourriture, comment allumer des bougies, comment maintenir chaud. Ils ne pensent pas beaucoup à la politique. Généralement, le soutien de Hamas est toujours là, et la bataille décisive prouverait si Hamas aura l'appui ou pas comme le ne faisait pas toujours il [attaque] des secteurs « chauds ».

ZH : Quelle est votre situation vivante courante ?

SAH : Je vis dans la ville de Gaza, deux kilomètres des frontières israéliennes. Depuis le commencement du blocus, qui a été imposé il y a pendant 20 mois, et depuis le commencement de la guerre, ma vie a été tournée à l'envers. Il n'y a aucun gaz. Aucune puissance. Aucun Internet. Je charge mon ordinateur portable en allant ici et y arriver l'Internet, mais généralement, il n'y a aucun carburant, aucune essence, et aucun pétrole. Dans l'aspect humanitaire, nous n'avons rien maintenant. Aujourd'hui j'ai voulu aller au marché pour apporter à maison de la nourriture. Remerciez Dieu, je n'est pas allé ; il y avait un massacre des coquilles d'artillerie. Les Israéliens ont frappé le marché - le marché le plus occupé dans Gaza.

Imaginez une vie sans l'Internet. Aucune puissance. Aucune nourriture. Confiné à votre maison sans le travail. Je dépense beaucoup de temps sur ma bâche de lit moi-même avec des couvertures parce qu'il fait si froid. Il n'y a aucun chauffage. Je pense. Je pense. Je pense.

ZH : Comment êtes-vous parvenu à continuer le travail en tant que journaliste, équilibrant des demandes du travail tout en se gardant et votre coffre-fort de famille ?

SAH : Il est trop dangereux de sortir toutes les fois que je veux à. Je sors parfois pour prendre des photos, mais je suis généralement effrayé pour sortir parce qu'elles [les Israéliens] limitent toutes sortes de journalisme.

Quant aux choses que je, j'ayez mon ordinateur portable que je charge de temps en temps. Je rends visite aux amis qui ont la puissance dans d'autres secteurs. Je vais parfois quelques kilomètres loin pour obtenir la puissance.

Je charge l'ordinateur portable et alors j'appelle des amis pour obtenir leurs nouvelles. J'ai des sources dans divers secteurs. J'appelle des médecins pour apprendre de ce qui se produit dans les hôpitaux. J'écoute les stations par radio. J'ai un amalgame des sources, vraiment. Et je veille à les écrire et rapporter à la fin du jour. J'ai mes propres sources, comme j'ai précédemment travaillé en journalisme pendant une année, et ai des sources dans le domaine humanitaire et dans le monde de médias, particulièrement avec Ramattan.

ZH : Comment a les journalistes traités militaires israéliens ?

SAH : Depuis le 1er novembre 2008, l'Israel ne permettait aux journalistes d'entrer dans Gaza, ou à aucun dirigeant international d'organisation. Il était totalement fermé, et ce fait partie de l'arrêt total israélien de médias. Nous avons un arrêt total énorme de médias dans notre travail, en plus des états de la panique et de la crainte. Nous n'avons pas la liberté à rapporter et écrire. Nous ne sommes pas accédés par beaucoup de sorties internationales de médias. Les gens ont essayé d'appeler beaucoup de fois mais d'avoir obtenu à travers ; ceci prouve que l'Israel a détruit une partie de la télécommunication pour des mobiles. Seulement les landlines fonctionnent. En outre, nous n'avons pas accès à l'Internet, qui est crucial.

ZH : Estimez-vous que il y a beaucoup de pression sur les journalistes locaux d'obtenir la vérité dehors ?

SAH : J'estime que mon pays a besoin de ressources humaines nationales. Je ne dépends pas d'autres sources de médias, j'ai ma propre manière. Oui, il est presque comme un fardeau à rapporter en de telles conditions dures. Mais je le fais toujours. Je rapporte pour le peuple.

ZH : Comment les Palestiniens perçoivent-ils la réponse des états arabes ?

SAH : Les perceptions sont toujours généralement identiques. Nous ne nous rendons pas trop compte de ce qui se produit autour de nous [dans le monde arabe]. Mais les Palestiniens ne dépendent pas des puissances extérieures. Certains ici estiment que les Arabes ont joué un rôle en assiégeant Gaza, spécifiquement Egypte, et la question des tunnels et du Rafah croisant, qui est encore fermée et [Mubarak] ne l'ouvre pas. En outre, il y a d'autres régimes arabes qui n'aident pas les Palestiniens et ne fonctionnent pas assez. Il est clair que les Palestiniens aient été frustrés avec les pays arabes, en particulier au début de cette guerre, quand ils [les nations arabes] ne pourraient pas même convenir ou placer un moment pour le moment où tenir un sommet d'Arabe de secours.

ZH : Comment les choses ont-elles changé depuis que le fonctionnement au sol a commencé ?

SAH : Avant maintenant, nous avons pensé que l'opération militaire finirait par dimanche. Maintenant il est plus difficile que nous s'adaptent à la nouvelle réalité [l'invasion au sol]. Nous sommes confinés à nos maisons, ne pouvons pas aller au marché apporter des approvisionnements, nous n'avons aucun accès vers des banques. Tous nos capitaux sont paralysés par cette situation.

ZH : Diriez-vous l'Israel vise-t-vous des régions de Hamas spécifiquement ?

SAH : Non. Les militants de Hamas sont les fusées immobiles de mise à feu ! Cela continue toujours. Le nombre de ces civils innocents qui sont morts démystifie les arguments que l'armée israélienne ne permet pas à des civils d'être des accidents dans la bande de Gaza. Nous pouvons dire quel type de fusées ils emploient, et les armes interdites. Il y a des bombes de faisceau. Les coquilles d'artillerie éclataient avant d'atteindre la terre.

ZH : Quels médias êtes-vous suivant, si ?

SAH : Tandis que nous avions la puissance, je suivais le CNN, mais j'ai su qu'il n'est pas aussi neutre. Quant à maintenant, nous avons seulement les stations par radio locales.

ZH : Diriez-vous que c'est génocide ?

SAH : Oui. Le grand nombre de victimes indique que c'est génocide. L'Israel indique qu'il attaque Hamas, mais sur la terre, nous voyons que les la plupart de ceux tuées sont des civils. Le monde doit réaliser et doit savoir que l'Israel ne fait pas pendant qu'il indique - Hamas de combat et terreur - et que ce fait partie de l'arrêt total de médias de l'Israel. Car les jours passent, la crise s'aggravera beaucoup. Plus de personnes auront moins d'accès aux besoins de base.

Entrevista con Sameh A. periodista independiente Habeeb-Gaza-basado de Zahra Hankir
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
5 de enero de 2009

Veinte-tres-año-viejo Sameh A. Habeeb, photojournalist basado en la ciudad de Gaza, duerme apenas. Los sonidos de los bombardeos lo mantienen despierto.

Habeeb sale raramente de su hogar para el miedo de ser matado por el bombardeo esporádico, pero él ha escurrido varias veces de tomar cuadros y de obtener cuentas de primera mano que se enfriaban de la vida de cada día desde entonces los ataques israelíes contra Gaza comenzaran el sábado 27 de diciembre.

Durante los días, su prioridad principal es encontrar un lugar con electricidad así que él puede cargar su computadora portátil y conectar con el Internet. Su meta es conseguir la palabra hacia fuera sobre qué está sucediendo en la tierra en Gaza. Él trabaja sobre todo de su teléfono, llamando un número de fuentes, de doctores a los contactos de los medios a los trabajadores de los derechos humanos.

Habeeb es uno de pocos periodistas locales en Gaza sitiado que estén procurando alcanzar hacia fuera a los enchufes internacionales de los medios por el Internet y el teléfono. “No estoy durmiendo así que usted es agradable llamarme en este número en la noche,” dice una de sus notas del blog.

Enterado que los medios de corriente han caído brevemente de la divulgación sobre la crisis, en parte porque los reporteros internacionales han estado prohibidos de inscribir a Gaza pero también debido a los diagonales políticos, él ha estado publicando los informes diarios de la situación. Los informes se pueden encontrar en su blog, en su cuenta de Facebook y en arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb fue llevado y levantado en Gaza, y ha trabajado en la sociedad civil por muchos años. Él también ha trabajado como periodista en la agencia de noticias de Ramattan, una facilidad regional de los medios basada en Gaza. Él ha ofrecido su trabajo periodístico a las varias organizaciones por todo el mundo para libre.

Confinan al periodista joven actualmente a su hogar con sus tres hermanas, sus dos hermanos, sus padres y su abuela con apenas cualquier alimento.

Durante la entrevista abajo con el Indypendent, Habeeb habla de su teléfono sobre el sonido del bombardeo persistente a el cual él ha crecido utilizado. “Puede usted oír aquél?” él dice. Auge. Auge. “Que era F-16 [bomba]. Sé un F-16 suena. Puedo distinguir qué tipos de bombas son. ”

Su voz tiembla poco, pero él va encendido a hablar, incluso después siendo pedido si él quisiera que un momento se recogiera. “Usted sabe que puedo hablar y que hablaré en cualquier hora y en cualquier situación,” él dice, resuelto.

Es casi 1 mañana. en Palestina ocupada.

Zahra Hankir: ¿Cuál es la situación humanitaria actual en la tierra en Gaza?

Sameh A. Habeeb: Si contáramos las cosas que faltan y que necesitamos, no acabaríamos [esta entrevista]. No hay pan. No hay azúcar. No hay gas. No hay combustible. No hay electricidad y no hay madera. No hay cemento. Todo que usted puede imaginarse, no tenemos. Y éste era un problema que comenzaron con el bloqueo y que ha acentuado desde que los ataques comenzaron. Fue proyectado. Es no sólo una cuestión de un cohete que es encendido aquí y allí. Es una estrategia que Israel ha seguido.

En cuanto a vida de cada día, y a la situación humanitaria, Israel es diciendo al mundo que no estén permitiendo una crisis humanitaria [revelar] en Gaza. [Ministro de Asuntos Exteriores del israelí] Tzipi Livni es un tonto grande, porque ella está intentando convencer a la comunidad internacional y a ésas que trabajan en la causa palestina a que Israel está ayudando con la situación humanitaria. Pero en la tierra, ella está permitiendo que una catástrofe grande continuara. Gaza estaba en necesidad antes del sitio. Durante el sitio, Israel permitía unos 40 carros que llevaban las materias básicas (latas, mercancías, etc) pulg. ¡Ahora, cuando mientras que está ocurriendo la guerra, dicen están permitiendo que las materias se movieran adentro, pero no están permitiendo nada adentro! Trece carros con las materias no son bastantes para una población de millón y una mitad. Dicen que abrieron la travesía, y ese todo es aceptable, pero esto es una mentira grande.

Algunas casas no tienen agua, pues la energía es necesaria. Israel ha apuntado muchos pozos del agua en el medio de la tira de Gaza, y un pozo que estaba en el norte. Agregue a eso que las autoridades costeras decían que Israel no permitía que trajeran los materiales purificar el agua…

mañana, yo visitarán a uno de los doctores en el hospital del al-Shifa para investigar los tipos de armas se están utilizando que.

En cuanto a la situación médica, desde el principio del sitio, alrededor 270 personas murieron porque no podían dejar a Gaza para el tratamiento, o no podían conseguir la medicina durante el bloqueo. Las máquinas y el equipo médicos no estaban también disponibles, así como piezas de repuesto. Hoy, hay un problema muy grande en hospitales debido a esto. La gerencia del hospital ha llamado a estudiantes de medicina en su el segundo o el tercer nivel del mayor, para ayudar en los hospitales.

ZH: ¿Cuál ha sido la actitud general de palestinos en Gaza hacia Hamas?

SAH: La preocupación principal por la gente palestina ahora es cómo encontrar el alimento, cómo encender velas, cómo mantener caliente. No piensan mucho de política. Generalmente, la ayuda para Hamas todavía está allí, y la batalla decisiva estaría probando si Hamas tendrá ayuda o no pues todavía no lo hizo [ataque] las áreas “calientes”.

ZH: ¿Cuál es su situación viva actual?

SAH: Vivo en la ciudad de Gaza, dos kilómetros de las fronteras israelíes. Desde el principio del bloqueo, que fue impuesto hace 20 meses, y desde el principio de la guerra, mi vida se ha dado vuelta al revés. No hay gas. Ninguna energía. Ningún Internet. Cargo mi computadora portátil yendo aquí y allí conseguir Internet, pero generalmente, no hay combustible, ninguna gasolina, y ningún aceite. En el aspecto humanitario, ahora no tenemos cualquier cosa. Deseé hoy ir al mercado a traer a hogar un poco de alimento. Agradezca a dios, yo no fue; había una masacre de cáscaras de la artillería. Los israelíes golpearon el mercado - el mercado más ocupado de Gaza.

Imagine una vida sin Internet. Ninguna energía. Ningún alimento. Confinado a su casa sin trabajo. Paso mucho tiempo en mi cubierta de la cama mismo con las mantas porque es tan fría. No hay calefacción. Pienso. Pienso. Pienso.

ZH: ¿Cómo usted ha manejado continuar el trabajo como periodista, balanceando las demandas del trabajo mientras que se guarda y su caja fuerte de la familia?

SAH: Es demasiado peligroso salir de siempre que desee a. Salgo a veces tomar las fotos, pero me asustan generalmente para salir porque [los israelíes] restringen todas las clases de periodismo.

En cuanto a las cosas que lo hago, yo tenga mi computadora portátil que cargue de vez en cuando. Visito a amigos que tienen energía en otras áreas. Voy a veces algunos kilómetros lejos para conseguir energía.

Cargo la computadora portátil y entonces llamo a amigos para conseguir sus noticias. Tengo fuentes en varias áreas. Llamo a doctores para aprender de qué está sucediendo en los hospitales. Escucho las estaciones de radio. Tengo una amalgama de fuentes, realmente. Y me cercioro de escribirlos y divulgar en el final del día. Tengo mis propias fuentes, como trabajé previamente en periodismo por un año, y tengo fuentes en el campo humanitario y en el mundo de los medios, especialmente con Ramattan.

ZH: ¿Cómo tiene los periodistas tratados militares israelíes?

SAH: Desde el 1 de noviembre de 2008, Israel no permitía que los periodistas entraran Gaza, o ninguna oficiales internacional de la organización. Era totalmente cerrado, y éste es parte del apagón israelí de los medios. Tenemos un apagón enorme de los medios en nuestro trabajo, además de condiciones del pánico y del miedo. No tenemos la libertad a divulgar y a escribir. No estamos siendo alcanzados por muchos enchufes internacionales de los medios. La gente ha intentado llamar muchas veces sino haber conseguido a través; esto demuestra que Israel ha destruido la parte de la telecomunicación para los móviles. Solamente los landlines están trabajando. Además, no tenemos acceso al Internet, que es crucial.

ZH: ¿Usted se siente que hay muchos de presión en periodistas locales de conseguir la verdad hacia fuera?

SAH: Me siento que mi país necesita recursos humanos nacionales. No dependo de otras fuentes de los medios, yo tengo mi propia manera. Sí, es casi como una carga a divulgar en tales condiciones ásperas. Pero todavía lo hago. Divulgo para la gente.

ZH: ¿Cómo los palestinos perciben la respuesta de los estados árabes?

SAH: Las opiniones siguen siendo generalmente iguales. No estamos demasiado enterados de qué está sucediendo alrededor de nosotros [en el mundo árabe]. Pero los palestinos no dependen de energías exteriores. Algunos aquí se sienten que los árabes hicieron una parte en sitiar a Gaza, específicamente Egipto, y la aplicación los túneles y la travesía de Rafah, que todavía está cerrada y [Mubarak] no lo está abriendo. También, hay otros regímenes árabes que no están ayudando a los palestinos y no están trabajando bastante. Está claro que frustraron a los palestinos con los países árabes, particularmente al principio de esta guerra, cuando [las naciones árabes] no podrían incluso convenir o fijar una época para cuándo sostener una cumbre del árabe de la emergencia.

ZH: ¿Cómo las cosas han cambiado desde que la operación de tierra comenzó?

SAH: Antes de ahora, pensamos que la operación militar terminaría por domingo. Es más duro ahora que nos adaptemos a la nueva realidad [la invasión de tierra]. Nos confinan a nuestras casas, no podemos ir al mercado a traer fuentes, nosotros no tenemos ningún acceso a los bancos. Todos nuestros activos están siendo paralizados por esta situación.

ZH: ¿Usted diría Israel está apuntando las áreas de Hamas específicamente?

SAH: No. ¡Los militants de Hamas son cohetes inmóviles de la leña! Eso todavía se está encendiendo. El número de esos civiles inocentes que han muerto debunks las discusiones que el ejército israelí no está permitiendo que los civiles fueran muertes en la tira de Gaza. Podemos decir qué tipo de cohetes están utilizando, y las armas prohibidas. Hay bombas de racimo. Las cáscaras de la artillería estallaban antes de alcanzar la tierra.

ZH: ¿Qué medios es usted siguiente, si cualquiera?

SAH: Mientras que teníamos energía, seguía el CNN, pero sabía que no es tan neutral. En cuanto a ahora, tenemos solamente estaciones de radio locales.

ZH: ¿Usted diría que éste es genocidio?

SAH: Sí. El número grande de víctimas indica que éste es genocidio. Israel dice que está atacando Hamas, pero en la tierra, estamos viendo que la mayor parte de ésos matados son civiles. El mundo tiene que realizar y tiene que saber que Israel no está haciendo mientras que dice - Hamas que lucha y terror - y que éste es parte del apagón de los medios de Israel. Pues los días pasan, la crisis llegará a ser mucho peor. Más gente tendrá menos acceso a las necesidades básicas.

Intervista con Sameh A. Habeeb-Gaza-ha basato il giornalista indipendente da Zahra Hankir
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
5 gennaio 2009

Venti-tre-anno-vecchio Sameh A. Habeeb, un photojournalist basato in Gaza, appena dorme. I suoni dei bombardamenti lo mantengono sveglio.

Habeeb lascia raramente la sua sede per timore di uccisione tramite il bombardamento sporadico, ma ha scivolato fuori parecchie volte prendere le immagini ed ottenere i clienti di prima mano di gelatura di vita quotidiana da quando gli attacchi israeliani a Gaza hanno cominciato sabato il 27 dicembre.

Durante i giorni, la sua priorità principale è di trovare un posto con elettricità in modo da può caricare il suo laptop e collegare al Internet. Il suo obiettivo è di ottenere la parola fuori circa che cosa sta accadendo sulla terra in Gaza. Lavora soprattutto dal suo telefono, denominante su un certo numero di fonti, dai medici ai contatti di mezzi agli operai di diritti dell'uomo.

Habeeb è uno di pochi giornalisti locali in Gaza besieged che stanno tentando di raggiungere fuori alle prese internazionali di mezzi via il Internet ed il telefono. “Non sto dormendo in modo da siete benvenuti denominarli su questo numero nella notte,„ dice una delle sue note del blog.

Informato che i mezzi tradizionali sono caduto bruscamente di segnalazione sulla crisi, in parte perché i reporter internazionali sono stati vietati dall'entrare in Gaza ma anche dovuto le polarizzazioni politiche, sta pubblicando i rapporti quotidiani della situazione. I rapporti possono essere trovati sul suo blog, sul suo cliente di Facebook e su arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb è stato sopportato ed alzato stato in Gaza ed ha funzionato nella società civile per molti anni. Inoltre ha lavorato come giornalista all'agenzia di notizie di Ramattan, una funzione regionale di mezzi basata in Gaza. Ha offerto il suo lavoro journalistic alle varie organizzazioni universalmente per libero.

Il giornalista giovane attualmente è limitato a mala pena alla sua sede con le sue tre sorelle, i suoi due fratelli, i suoi genitori e la sua nonna con tutto l'alimento.

Durante l'intervista qui sotto con il Indypendent, Habeeb parla dal suo telefono sopra il suono di bombardamento persistente a che si è sviluppato usato. “Potete sentire quell'?„ dice. Asta. Asta. “Che era i F-16 [bomba]. So un F-16 suona. Posso distinguermi che tipi di bombe sono. „

La sua voce trema poco, ma continua parlare, anche dopo che essendo chiedendo se volesse un momento per raccogliersi. “Sapete che posso parlare e che parlerò a che cosa ora ed in che cosa situazione,„ dice, risoluto.

È di quasi 1 a.m. nel Palestine occupato.

Zahra Hankir: Che cosa è la situazione umanitaria corrente sulla terra in Gaza?

Sameh A. Habeeb: Se contassimo le cose di che mancano e di che abbiamo bisogno, non rifiniremmo [questa intervista]. Non ci è pane. Non ci è lo zucchero. Non ci è gas. Non ci è combustibile. Non ci è elettricità e non ci è legno. Non ci è cemento. Tutto che possiate immaginare, non abbiamo. E questo era un problema che ha cominciato con il blocco e che ha accentuato da quando gli attacchi hanno cominciato. È stato preorganizzato. È non solo un aspetto di un razzo che è infornato qui e là. È una strategia che l'Israele ha seguito.

Per quanto riguarda vita quotidiana e la situazione umanitaria, l'Israele è dicendo al mondo a che non stiano permettendo una crisi umanitaria [per spiegare] in Gaza. [Ministro straniero dell'israeliano] Tzipi Livni è uno sciocco grande, perché sta provando a convincere la Comunità internazionale e quelle che lavorano alla causa palestinese che l'Israele sta aiutando con la situazione umanitaria. Ma sulla terra, sta permettendo che una catastrofe grande continuasse. Gaza era nel bisogno prima del siege. Durante il siege, l'Israele stava permettendo circa 40 camion che trasportano i prodotti di base (latte, merci, ecc) poll. Ora, quando mentre la guerra sta avvenendo, dicono stanno permettendo che i prodotti si muovessero dentro, ma non stanno permettendo niente dentro! Tredici camion con i prodotti non sono abbastanza per una popolazione di milione e una metà. Dicono che hanno aperto l'incrocio e quel tutto è giusto, ma questa è una bugia grande.

Alcune case non hanno acqua, poichè l'alimentazione è necessaria. L'Israele ha designato molti pozzi di acqua nel mezzo della striscia di Gaza e un pozzo come bersaglio che era nel nord. Aggiunga a quello che le autorità litoranee stavano dicendo che l'Israele non stava permettendoli di portare i materiali purificare domani l'acqua

…, io visiteranno uno dei medici all'ospedale di Al-Shifa per studiare i tipi di armi che stanno utilizzande.

Per quanto riguarda la situazione medica, dall'inizio del siege, intorno 270 genti sono morto perché non potevano lasciare Gaza per il trattamento, o non potevano ottenere la medicina durante il blocco. Le macchine e le attrezzature mediche non erano inoltre disponibili, così come i pezzi di ricambio. Oggi, ci è un problema molto grande in ospedali a causa di questo. L'amministrazione dell'ospedale ha denominato gli studenti di medicina nel loro secondo o terzo livello dell'anziano, per aiutare agli ospedali.

ZH: Che cosa è stato l'atteggiamento generale dei Palestinesi in Gaza verso Hamas?

SAH: La preoccupazione principale per la gente palestinese ora è come trovare l'alimento, come illuminare le candele, come mantenere caldo. Non pensano molto alla politica. Generalmente, il sostegno Hamas è ancora là e la battaglia decisiva stava dimostrando se Hamas avrà supporto o non poichè ancora non [attacco] zone “calde„.

ZH: Che cosa è la vostra situazione vivente corrente?

SAH: Vivo in Gaza, due chilometri dai bordi israeliani. Dall'inizio del blocco, che è stato imposto 20 mesi fa e dall'inizio della guerra, la mia vita è stata girata inversa. Non ci è gas. Nessun'alimentazione. Nessun Internet. Carico il mio laptop andando qui e là ottenere il Internet, ma generalmente, non ci è combustibile, nessuna benzina e nessun olio. Nella funzione umanitaria, ora non abbiamo nulla. Oggi ho desiderato andare al mercato portare a sede un certo alimento. Ringrazi il dio, io non è andato; ci era un massacre dalle coperture dell'artiglieria. Gli israeliani hanno colpito il mercato - il mercato più occupato in Gaza.

Immagini una vita senza il Internet. Nessun'alimentazione. Nessun alimento. Limitato alla vostra casa senza lavoro. Spendo molto tempo sul mio covering della base io stesso con le coperte perché è così freddo. Non ci è heating. Penso. Penso. Penso.

ZH: Come siete riuscito a continuare il lavoro come giornalista, equilibrante le richieste del lavoro mentre vi mantenete e la vostra cassaforte della famiglia?

SAH: È troppo pericoloso uscire ogni volta che desidero a. A volte esco prendere le foto, ma sono spaventato generalmente per uscire perché [gli israeliani] limitano tutti i generi di giornalismo.

Per quanto riguarda le cose che, io abbia mio laptop che carico di tanto in tanto. Visito gli amici che hanno alimentazione in altre zone. A volte vado alcuni chilometri via per ottenere l'alimentazione.

Carico il laptop ed allora denomino gli amici per ottenere le loro notizie. Ho fonti in varie zone. Denomino i medici per imparare di che cosa sta accadendo negli ospedali. Ascolto le stazioni radiofoniche. Ho un amalgama delle fonti, realmente. E mi assicuro scriverlo e segnalare alla conclusione del giorno. Ho mie proprie fonti, come precedentemente ho lavorato in giornalismo per un anno ed ho fonti nel campo umanitario e nel mondo di mezzi, particolarmente con Ramattan.

ZH: Come ha i giornalisti curati militari israeliani?

SAH: Dal 1° novembre 2008, l'Israele non stava permettendo che i giornalisti entrassero in Gaza, o alcuni ufficiali internazionali di organizzazione. Era completamente chiuso e questo fa parte della mancanza di corrente elettrica israeliana di mezzi. Abbiamo una mancanza di corrente elettrica enorme di mezzi nel nostro lavoro, oltre che gli stati di panico e di timore. Non abbiamo la libertà da segnalare e scrivere. Non stiamo raggiungendi da molte prese internazionali di mezzi. La gente ha provato a denominare molte volte ma ad ottenere attraverso; ciò indica che l'Israele ha distrutto la parte della telecomunicazione per i mobiles. Soltanto i landlines stanno funzionando. Inoltre, non abbiamo accesso al Internet, che è cruciale.

ZH: Ritenete che ci è pressione molto sui giornalisti locali ottenere la verità fuori?

SAH: Ritengo che il mio paese ha bisogno delle risorse umane nazionali. Non dipendo da altre fonti di mezzi, io ho mio proprio senso. Sì, è quasi come una difficoltà da segnalare in tali circostanze dure. Ma ancora lo faccio. Segnalo per la gente.

ZH: Come i Palestinesi percepiscono la risposta dell'arabo dichiara?

SAH: Le percezioni sono generalmente ancora le stesse. Non siamo troppo informati di che cosa sta accadendo intorno noi [nel mondo arabo]. Ma i Palestinesi non dipendono dalle alimentazioni esterne. Alcuni qui ritengono che gli arabi hanno fatto una parte nel besieging Gaza, specificamente Egitto e l'emissione dei trafori e dell'incrocio di Rafah, che è ancora chiuso e [Mubarak] non sta aprendolo. Inoltre, ci sono altri regimi arabi che non stanno aiutando i Palestinesi e non stanno funzionando abbastanza. È chiaro che i Palestinesi sono stati frustrati con i paesi arabi, specialmente all'inizio di questa guerra, quando [le nazioni arabe] non potrebbero neppure accosentiree o regolare un momento per quando tenere una sommità dell'arabo di emergenza.

ZH: Come le cose sono cambiato da quando il funzionamento al suolo ha cominciato?

SAH: Prima di ora, abbiamo pensato che il funzionamento militare si concludesse entro domenica. Ora per noi è più duro adattarsi alla nuova realtà [l'invasione al suolo]. Siamo limitati alle nostre case, non possiamo andare al mercato portare i rifornimenti, noi non abbiamo accesso alla banca. Tutti i nostri beni stanno paralizzandi da questa situazione.

ZH: Direste l'Israele state designando le zone come bersaglio di Hamas specificamente?

SAH: No. I militanti di Hamas sono razzi tranquilli di infornamento! Quello ancora sta accendendo. Il numero di quei civili non colpevoli che sono morto debunks le discussioni che l'esercito israeliano non sta permettendo che i civili fossero incidenti nella striscia di Gaza. Possiamo dire al che tipo di razzi stanno usando ed armi proibite. Ci sono bombe di serie di ingranaggi. Le coperture dell'artiglieria stavano esplodendo prima di raggiungere la terra.

ZH: Che mezzi siete seguenti, se c'è ne?

SAH: Mentre abbiamo avuti alimentazione, stavo seguendo il CNN, ma ho saputo che non è così neutro. Per quanto riguarda ora, abbiamo soltanto stazioni radiofoniche locali.

ZH: Direste che questo è genocide?

SAH: Sì. Il numero grande di vittime indica che questo è genocide. L'Israele dice che sta attacando Hamas, ma sulla terra, stiamo vedendo che la maggior parte di quelli uccisi sono civili. Il mondo deve realizzare e deve sapere che l'Israele non sta facendo mentre dice - combattimento Hamas e terrore - e che questo fa parte della mancanza di corrente elettrica di mezzi dell'Israele. Poichè i giorni passano, la crisi si aggraverà molto. Più gente avrà meno accesso ai bisogni di base.

Interview mit Sameh A. Habeeb-Gaza-gegründeter unabhängiger Journalist durch Zahra Hankir
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
5. Januar 2009

Zwanzig-drei-Jahr-altes Sameh A. Habeeb, ein Photoreporter, der in der Gaza Stadt gegründet wird, schläft kaum. Die Töne der Bombardierungen halten ihn wach.

Habeeb verläßt selten sein Haus für Furcht vor durch sporadische Bombardierung getötet werden, aber er hat mehrmals, Photos zu machen hinausgeschlüpft und kühlende aus erster Hand bezogene Konten des täglichen Lebens zu erhalten, seitdem die israelischen Angriffe auf Gaza am Samstag, dem 27. Dezember anfingen.

Während der Tage ist seine Hauptpriorität, einen Platz mit Elektrizität zu finden, also kann er seinen Laptop aufladen und an das Internet anschließen. Sein Ziel ist, heraus zu erhalten das Wort über, was aus den Grund in Gaza geschieht. Er arbeitet hauptsächlich von seinem Telefon und ruft eine Anzahl von Quellen, von Doktoren zu Mittelkontakte zu den Arbeitern der menschlichen Rechte auf.

Habeeb ist einer weniger lokaler Journalisten in belagertem Gaza, die versuchen, zu den internationalen Mittelanschlüssen über das Internet und das Telefon heraus zu erreichen. „Ich schlafe nicht, also sind Sie willkommen, mich auf dieser Zahl in der Nacht anzurufen,“ sagt eine seiner blog Anmerkungen.

Bewußt, daß Hauptströmungsmittel kurz vom Bericht über die Krise gefallen sind, im Teil, weil internationale Reporter vom Anmelden von Gaza aber auch wegen der politischen Vorspannungen verboten worden sind, hat er Tagesberichte der Situation herausgegeben. Die Reports können auf seinem blog, auf seinem Facebook Konto und auf arabisto.com gefunden werden. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb wurde in Gaza und hat gearbeitet in der Zivilgesellschaft für viele Jahre getragen und angehoben. Er hat auch als Journalist an der Ramattan Nachrichtenagentur, ein regionaler Mittel-Service gearbeitet, der in Gaza gegründet wird. Er hat seine journalistische Arbeit verschiedenen Organisationen weltweit für freies angeboten.

Der junge Journalist wird z.Z. auf seinem Haus mit seinen drei Schwestern, seinen zwei Brüdern, seinen Eltern und seiner Großmutter mit kaum jeder möglicher Nahrung begrenzt.

Während des Interviews unten mit dem Indypendent, spricht Habeeb von seinem Telefon über dem Ton der hartnäckigen Bombardierung, dem er zu verwendet gewachsen ist. „Können Sie dieses hören?“ er sagt. Hochkonjunktur. Hochkonjunktur. „Das F-16 [Bombe] war. Ich kann, ein F-16 klingt. Ich kann unterscheiden, welche Arten der Bomben sie sind. “

Seine Stimme trembles wenig, aber er fährt, fort zu sprechen, selbst nachdem bitten, wenn er möchte, daß ein Moment sich sammelt. „Sie wissen, daß ich sprechen kann und daß ich an spreche, was Stunde und in, was Situation,“, sagt er, entschlossen.

Es ist fast 1 a.m. in besetztem Palästina.

Zahra Hankir: Was ist die gegenwärtige humanitäre Situation aus den Grund in Gaza?

Sameh A. Habeeb: Wenn wir die Sachen zählten, die fehlen und die wir benötigen, würden wir nicht beenden [dieses Interview]. Es gibt kein Brot. Es gibt keinen Zucker. Es gibt kein Gas. Es gibt keinen Kraftstoff. Es gibt keine Elektrizität und es gibt kein Holz. Es gibt keinen Kleber. Alles, das Sie dich vorstellen können, haben wir nicht. Und dieses war ein Problem, das mit der Blockade begannen und das betont hat, seit die Angriffe anfingen. Es wurde vorgeplant. Es ist nicht nur eine Angelegenheit einer Rakete hier und, die dort abgefeuert wird. Es ist eine Strategie, der Israel gefolgt hat.

Was tägliches Leben und die humanitäre Situation anbetrifft, Israel ist, der Welt erklärend, daß sie nicht eine humanitäre Krise [ausbreiten] in Gaza erlauben. [Außenminister des Israelis] ist Tzipi Livni ein grosser Dummkopf, weil sie versucht, die internationale Gemeinschaft und die zu überzeugen, die auf der palästinensischen Ursache arbeiten, der Israel bei der humanitären Situation hilft. Aber aus den Grund, läßt sie eine grosse Katastrophe fortfahren. Gaza war in der Notwendigkeit vor der Belagerung. Während der Belagerung erlaubte Israel ca. 40 LKWas, die grundlegende Gebrauchsgüter transportieren (Dosen, Waren, usw.) inch. Jetzt zu der Zeit als, während der Krieg stattfindet, sie sagen, lassen sie Gebrauchsgüter innen bewegen, aber sie erlauben nichts innen! Dreizehn LKWas mit Gebrauchsgütern sind nicht genug für eine Bevölkerung von Million und eine Hälfte. Sie sagen, daß sie die überfahrt öffneten und dieser alles okay ist, aber dieses eine grosse Lüge ist.

Einige Häuser haben nicht Wasser, da Energie erforderlich ist. Israel hat viele Brunnen des Wassers mitten in dem Gazastreifen und einen Brunnen gezielt, der im Norden war. Hinzufügen Sie dem, welches die Küstenbehörden, daß Israel sie nicht Materialien holen ließ, Wasser morgen zu reinigen…

, ich werden besuchen einen der Doktoren am Al-Shifa Krankenhaus, um die Arten der Waffen nachzuforschen sagten, die benutzt werden.

Was die medizinische Situation anbetrifft, seit dem Anfang der Belagerung, herum 270 Leute starben, weil sie nicht in der Lage waren, Gaza für Behandlung zu lassen, oder in der Lage waren nicht, Medizin während der Blockade zu erhalten. Medizinische Maschinen und Ausrüstung waren auch nicht, sowie Ersatzteile vorhanden. Heute gibt es ein sehr grosses Problem in den Krankenhäusern wegen dieses. Krankenhausmanagement hat medizinische Kursteilnehmer in ihrem älter-, zweiten oder drittenniveau angerufen, um an den Krankenhäusern zu helfen.

ZH: Was ist die allgemeine Haltung der Palästinenser in Gaza in Richtung zu Hamas gewesen?

SAH: Das Hauptinteresse für die palästinensischen Leute ist jetzt, wie man Nahrung findet, wie man Kerzen beleuchtet, wie man warm hält. Sie denken viel nicht an Politik. Im Allgemeinen ist Unterstützung für Hamas noch dort, und die entscheidende Schlacht würde prüfen, ob Hamas Unterstützung hat, oder nicht da es noch nicht [Angriff] „heiße“ Bereiche.

ZH: Was ist Ihre gegenwärtige lebende Situation?

SAH: Ich lebe in der Gaza Stadt, zwei Kilometer von den israelischen Rändern. Vor seit dem Anfang der Blockade, die 20 Monaten auferlegt wurde, und seit dem Anfang des Krieges, ist mein Leben gedrehte Oberseite - unten gewesen. Es gibt kein Gas. Keine Energie. Kein Internet. Ich lade meinen Laptop auf, indem ich hier und, Internet dort zu erhalten gehe, aber im Allgemeinen, gibt es keinen Kraftstoff, kein Benzin und kein öl. Im humanitären Aspekt haben wir nicht nichts jetzt. Heute wollte ich zum Markt gehen, Haus etwas Nahrung zu holen. Danken Sie Gott, ich ging nicht; es gab ein Blutbad von den Artillerieoberteilen. Israelis schlugen den Markt - den beschäftigtsten Markt in Gaza.

Stellen Sie sich ein Leben ohne Internet vor. Keine Energie. Keine Nahrung. Begrenzt auf Ihrem Haus ohne Arbeit. Ich wende viel Zeit auf meiner Bettbedeckung selbst mit Decken auf, weil sie so kalt ist. Es gibt keine Heizung. Ich denke. Ich denke. Ich denke.

ZH: Wie haben Sie gehandhabt, Arbeit als Journalist zu weitermachen und Nachfragen des Jobs beim Halten und Ihr Familie Safe ausgeglichen?

SAH: Es ist zu gefährlich, zu erlöschen, wann immer ich zu wünsche. Ich gehe manchmal aus, Fotos zu nehmen, aber ich werde im Allgemeinen erschrocken, um zu erlöschen, weil sie [die Israelis] alle Arten Journalismus einschränken.

Was die Sachen anbetrifft, die ich, ich, haben Sie meinen Laptop, den ich gelegentlich auflade. Ich besuche Freunde, die Energie in anderen Bereichen haben. Ich gehe manchmal einige Kilometer, entfernt, zum von Energie zu erhalten.

Ich lade den Laptop auf und dann rufe ich Freunde an, um ihre Nachrichten zu erhalten. Ich habe Quellen in den verschiedenen Bereichen. Ich rufe Doktoren an, um zu erlernen von, was in den Krankenhäusern geschieht. Ich höre zu den Radiostationen. Ich habe ein Amalgam von Quellen, wirklich. Und ich stelle sicher, über sie am Ende des Tages zu schreiben und zu berichten. Ich habe meine eigenen Quellen, wie ich vorher im Journalismus für ein Jahr arbeitete, und lasse Quellen im Menschenfreund auffangen und in der Mittelwelt, besonders mit Ramattan.

ZH: Wie hat die israelischen militärischen behandelten Journalisten?

SAH: Seit dem 1. November 2008 erlaubte Israel Journalisten, in Gaza einzusteigen oder keinen internationalen Organisation Offizieren. Es war total geschlossen und dieses ist ein Teil der israelischen Mittelverdunkelung. Wir haben eine sehr große Mittelverdunkelung in unserer Arbeit, zusätzlich zu den Zuständen der Panik und der Furcht. Wir haben nicht die Freiheit, zum zu berichten und zu schreiben. Wir werden nicht durch viele internationale Mittelanschlüsse erreicht. Leute haben versucht, viele Male zu benennen aber nicht durch erhalten zu haben; dieses zeigt, daß Israel Teil der Nachrichtentechnik für Mobiles zerstört hat. Nur landlines arbeiten. Außerdem haben wir nicht Zugang zum Internet, das entscheidend ist.

ZH: Glauben Sie, daß es eine Menge Druck auf lokalen Journalisten, die Wahrheit heraus zu erhalten gibt?

SAH: Ich glaube, daß mein Land nationale menschliche Betriebsmittel benötigt. Ich hänge nicht von anderen Mittelquellen, ich habe meine eigene Weise ab. Ja ist es fast wie eine Belastung, zum in solchen rauhen Bedingungen zu berichten. Aber ich tue es noch. Ich berichte für die Leute.

ZH: Wie nehmen die Palästinenser die Antwort der arabischen Zustände wahr?

SAH: Vorstellungen sind im Allgemeinen noch die selben. Wir berücksichtigen nicht zu, was um uns geschieht [in der arabischen Welt]. Aber Palästinenser hängen nicht von den äußeren Energien ab. Einige hier glauben, daß die Araber eine Rolle spielten, wenn sie Gaza, spezifisch Ägypten belagerten, und die Ausgabe der Tunnels und der Rafah überfahrt, die noch geschlossen wird und [Mubarak] es nicht öffnet. Auch es gibt andere arabische Regime, die nicht den Palästinensern helfen und nicht genug arbeiten. Es ist frei, daß die Palästinenser mit arabischen Ländern, besonders am Anfang dieses Krieges frustriert wurden, als sie [die arabischen Nationen] nicht eine Zeit für, als man sogar zustimmen oder einstellen konnten ein Dringlichkeitsarabergipfel hält.

ZH: Wie haben Sachen geändert, seit der Grundbetrieb anfing?

SAH: Vor jetzt dachten wir, daß militärischer Betrieb bis zum Sonntag beenden würde. Jetzt ist es härter für uns, sich der neuen Wirklichkeit [die Grundinvasion] anzupassen. Wir werden auf unseren Häusern begrenzt, in der Lage sind nicht, zum Markt zu gehen, Versorgungsmaterialien zu holen, wir haben keinen Zugang zu den Bänken. Alle unsere Werte sind durch diese Situation gelähmt.

ZH: Würden Sie Israel zielen Hamas Bereiche spezifisch sagen?

SAH: Nein. Hamas militants sind ruhige Zündungraketen! Das geht noch weiter. Die Zahl jenen unschuldigen Zivilisten, die gestorben sind, entlarvt Argumente, die die israelische Armee nicht Zivilisten erlaubt, Verunglückte im Gazastreifen zu sein. Wir können erklären, welche Art der Raketen sie benutzen und verbotene Waffen. Es gibt Blockbomben. Die Artillerieoberteile explodierten, bevor sie den Boden erreichten.

ZH: Welche Mittel sind Sie, wenn irgendein folgend?

SAH: Während wir Energie hatten, folgte ich CNN, aber ich wußte, daß es nicht so Null ist. Was jetzt anbetrifft, wir haben nur lokale Radiostationen.

ZH: Würden Sie sagen, daß dieses Genozid ist?

SAH: Ja. Die grosse Zahl Opfern zeigt an, daß dieses Genozid ist. Israel sagt, daß es Hamas in Angriff nimmt, aber aus den Grund, wir sehen, daß die meisten getöteten denen Zivilisten sind. Die Welt muß verwirklichen und muß wissen, daß Israel nicht tut, während es sagt - kämpfendes Hamas und Terror - und daß dieses ein Teil der Mittelverdunkelung von Israel ist. Da die Tage überschreiten, wird die Krise viel schlechter. Mehr Leute haben weniger Zugang zu den grundlegenden Notwendigkeiten.

Entrevista com Sameh A. Journalist independente Habeeb-Gaza-baseado por Zahra Hankir
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Janeiro 5, 2009

Sameh Vinte-três-ano-velho A. Habeeb, um photojournalist baseado na cidade de Gaza, dorme mal. Os sons dos bombardeios mantêm-no acordado.

Habeeb sae raramente de seu repouso para o medo de ser matado pelo bombardeio esporádico, mas deslizou para fora diversas vezes fazer exame de retratos e obter sempre clientes firsthand chilling da vida diária desde que os ataques Israeli em Gaza começaram em sábado dezembro 27.

Durante os dias, sua prioridade principal é encontrar um lugar com eletricidade assim que pode carregar seu laptop e conectá-lo ao Internet. Seu objetivo é começar para fora a palavra sobre o que está acontecendo na terra em Gaza. Trabalha primeiramente de seu telefone, chamando-se acima de um número de fontes, dos doutores aos contatos dos meios aos trabalhadores das direitas humanas.

Habeeb é um de poucos journalists locais em Gaza besieged que estão tentando alcançar para fora às tomadas internacionais dos meios por o Internet e o telefone. “Eu não estou dormindo assim que você é bem-vindo chamar-me neste número na noite,” diz uma de suas notas do blog.

Ciente que os meios mainstream caíram brevemente do relatório na crise, na parte porque os repórteres internacionais foram proibidos de inscrever Gaza mas também devido às polarizações políticas, tem emitido relatórios diários da situação. Os relatórios podem ser encontrados em seu blog, em seu cliente de Facebook e em arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb foi carregado e levantado em Gaza, e trabalhou na sociedade civil por muitos anos. Trabalhou também como um journalist na agência de notícia de Ramattan, uma facilidade regional dos meios baseada em Gaza. Ofereceu seu trabalho journalistic às várias organizações worldwide para livre.

O journalist novo é confinado atualmente a seu repouso com suas três irmãs, seus dois irmãos, seus pais e sua avó com mal todo o alimento.

Durante a entrevista abaixo com o Indypendent, Habeeb fala de seu telefone sobre o som do bombardeio persistente a que cresceu usado. “Pode você ouvir esse?” diz. Crescimento. Crescimento. “Que era uns F-16 [bomba]. Eu sei um F-16 soa. Eu posso distinguir que tipos de bombas são. ”

Sua voz treme pouco, mas vai sobre falar, mesmo após ser pedida se gostar de um momento de se coletar himself. “Você sabe que eu posso falar e que eu falarei em o que hora e em o que situação,” diz, resolutely.

É quase 1 A.m. em Palestina ocupada.

Zahra Hankir: Que é a situação humanitária atual na terra em Gaza?

Sameh A. Habeeb: Se nós contarmos as coisas que faltam e que nós necessitamos, nós não terminaríamos [esta entrevista]. Não há nenhum pão. Não há nenhum açúcar. Não há nenhum gás. Não há nenhum combustível. Não há nenhuma eletricidade e não há nenhuma madeira. Não há nenhum cimento. Tudo que você pode imaginar, nós não temos. E este era um problema que começassem com o blockade e que accentuated desde que os ataques começaram. Preplanned. É não somente uma matéria de um foguete que está sendo ateado fogo aqui e lá. É uma estratégia que Israel siga.

Quanto para à vida diária, e à situação humanitária, Israel é dizendo ao mundo que não estão permitindo uma crise humanitária [para unfold] em Gaza. [Ministro extrangeiro do Israeli] Tzipi Livni é um tolo grande, porque está tentando convencer a comunidade internacional e aquelas que trabalham na causa Palestinian a que Israel está ajudando com a situação humanitária. Mas na terra, está permitindo que um catastrophe grande continuasse. Gaza estava na necessidade antes do siege. Durante o siege, Israel permitia uns 40 caminhões que carregam os productos básicos (latas, bens, etc.) dentro. Agora, então quando a guerra ocorrer, dizem estão permitindo que os productos movessem-se dentro, mas não estão permitindo nada dentro! Treze caminhões com productos não são bastantes para uma população de milhão e uma metade. Dizem que abriram o cruzamento, e esse tudo é aprovado, mas esta é uma mentira grande.

Algumas casas não têm a água, porque o poder é needed. Israel alvejou muitos poços da água no meio da tira de Gaza, e um poço que estivesse no norte. Adicione a isso que as autoridades litorais diziam que Israel não permitia que trouxessem materiais purify amanhã a água

…, mim estarão visitando um dos doutores no hospital do al-Shifa para investigar os tipos de armas que estão sendo usadas.

Quanto para à situação médica, desde o começo do siege, ao redor 270 povos morreram porque não podiam deixar Gaza para o tratamento, ou não puderam começar a medicina durante o blockade. As máquinas e o equipamento médicos não estavam também disponíveis, as well as as peças de reposição. Hoje, há um problema muito grande nos hospitais por causa deste. A gerência do hospital chamou estudantes médicos em seu nível do sénior, o segundo ou o terceiro para ajudar nos hospitais.

ZH: Que foi a atitude geral dos Palestinians em Gaza para Hamas?

SAH: O interesse principal para os povos Palestinian é agora como encontrar o alimento, como iluminar velas, como manter-se morno. Não pensam muito sobre a política. Geralmente, a sustentação para Hamas é ainda lá, e a batalha decisive estaria provando se Hamas terá a sustentação ou não porque não ainda [ataque] áreas “quentes”.

ZH: Que é sua situação viva atual?

SAH: Eu vivo na cidade de Gaza, dois quilômetros das beiras Israeli. Desde o começo do blockade, que foi imposto 20 meses há, e desde o começo da guerra, minha vida foi girada de cabeça para baixo. Não há nenhum gás. Nenhum poder. Nenhum Internet. Eu carrego meu laptop indo aqui e para começar lá o Internet, mas geralmente, não há nenhum combustível, nenhuma gasolina, e nenhum óleo. No aspecto humanitário, nós não temos qualquer coisa agora. Hoje eu quis ir ao mercado trazer a repouso algum alimento. Agradeça o deus, mim não foi; havia um massacre dos escudos da artilharia. Os Israelis bateram o mercado - o mercado o mais ocupado em Gaza.

Imagine uma vida com nenhum Internet. Nenhum poder. Nenhum alimento. Confinado a sua casa com nenhum trabalho. Eu gasto muito tempo em meu covering da cama eu mesmo com cobertores porque está assim frio. Não há nenhum heating. Eu penso. Eu penso. Eu penso.

ZH: Como você controlou continuar o trabalho como um journalist, balançando demandas do trabalho ao se manter yourself e seu cofre da família?

SAH: É demasiado perigoso sair de sempre que eu quero a. Eu saio às vezes fazer exame de fotos, mas eu scared geralmente para sair porque [os Israelis] restringem todos os tipos do journalism.

Quanto para às coisas que eu, mim tenha meu laptop que eu carrego do tempo ao tempo. Eu visito os amigos que têm o poder em outras áreas. Eu vou às vezes alguns quilômetros afastado para começar o poder.

Eu carrego o laptop e então eu chamo amigos para começar sua notícia. Eu tenho fontes em várias áreas. Eu chamo doutores para aprender de o que está acontecendo nos hospitais. Eu escuto as estações de rádio. Eu tenho um amálgama das fontes, realmente. E eu certifico-me escrevê-los e relatar no fim do dia. Eu tenho minhas próprias fontes, como eu trabalhei previamente no journalism por um ano, e tenho fontes no campo humanitário e no mundo dos meios, especialmente com Ramattan.

ZH: Como tem os journalists tratados militares Israeli?

SAH: Desde novembro 1, 2008, Israel não permitia que os journalists entrassem em Gaza, ou nenhuns oficiais internacionais da organização. Era totalmente closed, e esta é parte do escurecimento Israeli dos meios. Nós temos um escurecimento enorme dos meios em nosso trabalho, além às condições do pânico e do medo. Nós não temos a liberdade a relatar e escrever. Nós não estamos sendo alcançados por muitas tomadas internacionais dos meios. Os povos tentaram chamar muitas vezes mas tê-las começado completamente; isto mostra que Israel destruiu a parte da telecomunicação para móbeis. Somente os landlines estão trabalhando. Adicionalmente, nós não temos o acesso ao Internet, que é crucial.

ZH: Você sente que há uns muitos da pressão em journalists locais começar para fora a verdade?

SAH: Eu sinto que meu país necessita recursos humanos nacionais. Eu não dependo de outras fontes dos meios, mim tenho minha própria maneira. Sim, é quase como um burden a relatar em tais circunstâncias ásperas. Mas eu faço-o ainda. Eu relato para os povos.

ZH: Como os Palestinians percebem a resposta dos estados árabes?

SAH: As percepções são geralmente ainda as mesmas. Nós não estamos demasiado cientes de o que está acontecendo em torno de nós [no mundo árabe]. Mas os Palestinians não dependem dos poders exteriores. Alguns aqui sentem que os árabes fizeram uma parte em besieging Gaza, especificamente Egipto, e a introdução dos túneis e do cruzamento de Rafah, que é fechado ainda e [Mubarak] não o está abrindo. Também, há outros regimes árabes que não estão ajudando aos Palestinians e não estão trabalhando bastante. Está desobstruído que os Palestinians estiveram frustrados com países árabes, particularmente no começo desta guerra, quando [as nações árabes] não poderiam mesmo concordar ou ajustar um momento para quando prender um summit do árabe da emergência.

ZH: Como as coisas mudaram desde que a operação à terra começou?

SAH: Antes de agora, nós pensamos de que a operação militar terminaria por domingo. Agora é mais duro para nós adaptar-se à realidade nova [a invasão à terra]. Nós somos confinados a nossas casas, não podemos ir ao mercado trazer fontes, nós não temos nenhum acesso aos bancos. Todos nossos recursos estão sendo paralizados por esta situação.

ZH: Você diria Israel está alvejando áreas de Hamas especificamente?

SAH: Não. Os militants de Hamas são foguetes imóveis do acendimento! Isso está indo ainda sobre. O número daqueles civis inocentes que morreram debunks os argumentos que o exército Israeli não está permitindo que os civis fossem víctimas na tira de Gaza. Nós podemos dizer que tipo de foguetes estão usando, e armas proibidas. Há bombas de conjunto. Os escudos da artilharia estavam explodindo antes de alcançar a terra.

ZH: Que meios é você seguinte, se algum?

SAH: Quando nós tivemos o poder, eu seguia o CNN, mas eu soube que não é assim neutro. Quanto para a agora, nós temos somente estações de rádio locais.

ZH: Você diria que este é genocide?

SAH: Sim. O número grande das vítimas indica que este é genocide. Israel diz que está atacando Hamas, mas na terra, nós estamos vendo que a maioria daquelas matadas é civis. O mundo tem que realizar e tem que saber que Israel não está fazendo enquanto diz - Hamas de combate e terror - e que esta é parte do escurecimento dos meios de Israel. Porque os dias passam, a crise tornar-se-á muito mais má. Mais povos terão menos acesso às necessidades básicas.

Intervju med Sameh A. Habeeb-Gaza-baserad oberoende journalist av Zahra Hankir
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Sat, 10 Jan 2009 03:10:48 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=B7CDA72B27D4EDA28A2C54303B78D023.lv1-13; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 11014
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=iso-8859-1

Januari 5, 2009

Tjugo-tre-år-gammala Sameh A. Habeeb en photojournalist som baseras i den Gaza staden, sovar knappt. Låter av bombninguppehället honom som är vaken.

Habeeb lämnar sällan hans hem för skräck av att dödas av sporadisk bombning, men han har halkat ut flera tider att ta föreställer och att erhålla att kyla firsthand konton av dagligt liv någonsin, sedan de israeliska attackerna på Gaza började på lördagen December 27.

During the days, his main priority is to find a place with electricity so he can charge his laptop and connect to the Internet. Hans mål är att få uttrycka ut om vad händer på det slipat i Gaza. Han fungerar från his ringer i första hand och att kalla upp ett nummer av källor, från manipulerar till massmediakontakter till mänsklig rättighetarbetare.

Habeeb är en av få lokaljournalister i belägrade Gaza som försöker att nå ut till landskampmassmediauttag by långt av internet och ringa. ”Är I-förmiddagen som inte så sovar dig, välkommen till appellen som jag på detta numrerar i natten,” något att säga en av hans blog noterar.

Medvetent, att det konventionella massmedia har den stupade kort stavelse av att anmäla på krisen, i del, därför att landskampreporter har förbjudits från att skriva in Gaza men också tack vare politiska snedheter, har han utfärdat dagligen anmäler av läget. Rapporterna kan finnas på hans blog, på hans Facebook konto och på arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb var född och lyftt i Gaza och har fungerat i borgerligt samhälle för många år. Han har också fungerat som en journalist på den Ramattan telegrambyrån, en regional massmedialätthet som baseras i Gaza. Han har erbjudit hans journalist- arbete till olika organisationar över hela världen för fritt.

Den unga journalisten begränsas för närvarande till hans hem med hans tre systrar, hans två bröder, hans föräldrar och hans farmor med knappt någon mat.

Under intervjun som är nedanför med Indypendenten, talar Habeeb från his ringer över det solitt av den ihärdiga bombningen att han har fullvuxet van vid. ”Kan du höra det?”, honom något att säga. Bang. Bang. [Bombardera], ”som var, en F-16. Jag vet hur en F-16 låter. Jag kan skilja vilka typer av bombarderar dem är. ”

Uttrycker His skakningar lite, men han går på att tala, även når han har frågats, om han skulle något liknande per ögonblick till mot efterkrav självt. ”Vet du att jag kan tala och att jag ska tala på, allt vad timme och i allt vad läge,” honom något att säga, resolut.

Det är nästan 1 A.m. i upptagna Palestina.

Zahra Hankir: Är vad det humanitära läget för strömmen på det slipat i Gaza?

Sameh A. Habeeb: Om vi räknade saker, som är saknad, och som vi behöver, skulle vi inte fullföljande [denna intervju]. Det finns inte något bröd. Det finns inte något socker. Det finns inget gasar. Det finns inget tankar. Det finns inte någon elektricitet, och det finns inte något trä. Det finns inget cementerar. Allt som du kan föreställa, har vi inte. Och detta var ett problem som startade med blockaden, och som har accentuerat, sedan attackerna började. Det preplanned. Det är inte endast en materia av ett raket som bitvis avfyras. Det är en strategi som Israel har följt.

Som för dagligt liv och det humanitära läget, är Israel träffande världen att de inte låter en humanitär kris [att veckla upp] i Gaza. [Israelisk utrikesminister] är Tzipi Livni en stor dumbom, därför att hon är pröva att övertyga internationellt samfund, och det arbetet på palestinier orsakar att Israel är portionen med det humanitära läget. Men på det slipat, låter hon en stor katastrof fortsätta. Gaza var i behov för siegen. Under siegen l5At Israel några 40 åker lastbil bärande grundläggande artiklar (cans, godor, etc.) in. Nu på tiden fördriva kriga äger rum, dem något att säga som de låter artiklar till flyttningen in, men de låter ingenting in! Tretton åker lastbil med artiklar är inte nog för en befolkning av miljon och en halva. De något att säga dem öppnade korsningen, och den allt är okt, men denna är en stor lie.

Några hus har inte att bevattna, som driver är nödvändiga. Israel har uppsätta som mål många brunnar av bevattnar i en mitt av Gazaremsan och en brunn som var i norden. Tillfoga till det som de kust- myndigheterna var ordstävet, som Israel inte l5At dem komma med material för att rena bevattnar…

i morgon, mig ska besöker en av manipulerar på al-Shifasjukhuset för att utforska typerna av vapen, som används.

Som för det medicinska läget, efter början av siegen, dog var omkring 270 folk, därför att de inte var kompetent att lämna Gaza för behandling, eller inte kompetent att få medicinen under blockaden. Läkarundersökningen bearbetar med maskin, och utrustning var också inte tillgänglig, as well as reservdelar. I dag finns det ett mycket stort problem i sjukhus på grund av detta. Sjukhusledning har kallat medicinare i deras pensionär, understöder eller den jämna thirden för att hjälpa på sjukhusen.

ZH: Har vad varit den allmänna inställningen av palestinier i Gaza in mot Hamas?

SAH: Det huvudsakliga bekymmer för det palestinska folket är nu hur man finner mat, hur man tänder stearinljus, hur till den varma uppehället. De inte funderare mycket om politik. Allmänt är service för Hamas stilla där, och den skulle avgörande striden bevisar att huruvida ska Hamas har service eller inte som den som var stilla inte [attack] ”hoade” områden.

ZH: Är vad ditt bosatt läge för strömmen?

SAH: Jag bor i den Gaza staden, två kilometer från israelen gränsar. Efter början av blockaden, som lades på 20 månader sedan, och sedan början av kriga, mitt liv har vänts uppochnervänd. Det finns inget gasar. Inget driva. Inga internet. I charge my laptop by going here and there to get Internet, but generally, there is no fuel, no gasoline, and no oil. I den humanitära aspekten har vi inte något nu. I dag önskade jag att gå till marknadsföra att komma med hem någon mat. Tacka guden, mig gick inte; det fanns en massaker från artilleri beskjuter. Israeler slår marknadsföra - de mest upptagen marknadsför i Gaza.

Föreställ ett liv med inga internet. Inget driva. Ingen mat. Begränsat till ditt hus med inget arbete. Jag spenderar en raddatid på min sängbeläggning jag själv med filtar, därför att den är så kall. Det finns inte någon uppvärmning. Funderare I. Funderare I. Funderare I.

ZH: Hur har du klarat av för att bära på arbete som en journalist som balanserar begärningar av jobbstunderna som håller sig yourself och din familjkassaskåp?

SAH: Det är för farligt att gå ut, när som helst jag önskar till. Jag går ibland ut att ta foto, men I-förmiddagen som skrämmas allmänt för att gå ut, därför att de [israelerna] begränsar alla sorter av journalistik.

Som för saker som jag, mig, ha min bärbar dator som jag laddar ibland. Jag besöker vänner som har att driva i andra områden. Jag går ibland några kilometer bort som ska fås, driver.

Jag laddar bärbar dator och därefter I-appellvänner för att få deras nyheterna. Jag har källor i olika områden. Appell I manipulerar för att lära av vad händer i sjukhusen. Jag lyssnar till radiostationerna. Jag har en amalgam av källor, egentligen. Och jag ser till att skriva och anmäla dem på avsluta av dagen. Jag har min egna källor, som jag fungerade föregående i journalistik för ett år, och har källor i människovännen att sätta in och i massmediavärlden, speciellt med Ramattan.

ZH: Hur har den israeliska militären behandlat journalister?

SAH: Efter November 1, 2008, Israel l5At inte journalister gå in i Gaza, eller någon landskamporganisation kommenderar. Det var totalt stängt, och denna är delen av den israeliska massmediablackouten. Vi har en enorm massmediablackout i vårt arbete, förutom villkorar av görar panikslagen och fruktar. Vi har inte friheten som ska anmälas och skrivas. Vi tas fram inte av många landskampmassmediauttag. Folket har försökt till appellen många tider men har inte fått igenom; detta visar att Israel har förstört delen av telekommunikationen för mobiler. Endast landlines är funktionsdugliga. Dessutom har vi inte att ta fram till internet, som är avgörande.

ZH: Pressar du känselförnimmelsen, att det finns en radda, på lokaljournalister för att få sanningen ut?

SAH: Känselförnimmelse I att mitt land behöver medborgarepersonalresurser. Jag beror inte på andra massmediakällor, mig har mitt eget långt. Ja är det nästan något liknande per börda som ska anmälas i sådan hårt, villkorar. Men I-stillbilden gör det. Jag anmäler för folket.

ZH: Hur märker palestinierna svaret av det arabiskt påstår?

SAH: Föreställningar är allmänt stillbilden samma. Vi är inte för medvetna av vad händer runt om oss [i den arabiska världen]. Men palestinier beror inte på utvändig överhet. Några här gör känselförnimmelse att arabsna lekte en del i att belägra Gaza, specifikt Egypten, och utfärda av tunnelerna och den Rafah korsningen, som är fortfarande stängd, och [Mubarak] inte öppnar den. Också finns det andra arabiska styren som inte är portionen palestinierna och inte är funktionsdugliga nog. Det är frikänden, att palestinierna frustrerades med arabiska länder, bestämt på början av detta kriger, då de [de arabiska nationerna] kunde inte ens instämma eller uppsättningen en tid för att när ska rymma ett nöd- arabiskt toppmöte.

ZH: Hur har saker ändrat, sedan den slipade funktionen började?

SAH: För nu tänkte vi att den skulle militära funktionen avslutar vid Söndag. Now it is harder for us to adapt to the new reality [the ground invasion]. Vi begränsas till våra hus, är inte kompetent att gå till marknadsföra att komma med tillförsel, oss har inget att ta fram packar ihop. Alla våra tillgångar paralyseras av detta läge.

ZH: Skulle dig uppsätta som mål något att säga Israel Hamas områden specifikt?

SAH: Nr. Hamas kämpar är stilla skottlossningraket! Det är stilla gå på. Numrera av de oskyldiga civilister, som har dött, avslöjar argument som den israeliska armén inte låter civilister vara olycksoffer i Gazaremsan. Vi kan berätta vilken typ av raket de använder, och förbjudna vapen. Det finns samla i en klunga bombarderar. Artilleriet beskjuter exploderade, innan det når det slipat.

ZH: Är vilket massmedia dig efter, om några?

SAH: Stunder som vi hade att driva, var jag efter CNN, men jag visste att det inte är så friläget. Som för nu, har vi endast lokalradion posterar.

ZH: Skulle dig något att säga att detta är folkmordet?

SAH: Ja. De stora numrerar av offer indikerar att detta är folkmordet. Israel något att säga anfaller det Hamas, men på det slipat, ser vi att mest av dödade de är civilister. Världen måste att realisera och måste att veta att Israel inte gör som den något att säga - stridighet Hamas och skräck - och att denna är delen av massmediablackouten av Israel. Som dagarna passerar, ska krisen blir mycket värre. Mer ska folk har mindre att ta fram till grundläggande behov.

Интервью с A. Sameh. Habeeb-Gaza-основанное независимо журналист Zahra Hankir
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
A.

5-ое января 2009 20-3-год-старое Sameh. Habeeb, photojournalist основанное в городе Gaza, трудно спит. Звуки бомбометаний держат его awake.

Habeeb редко выходит его дом для страха быть убитым спорадическим бомбометанием, но он slip out несколько времен сфотографировать и получить охлаждая firsthand учет повседневности ever since израильские нападения на Gaza начали в воскресенье 27-ое декабрь.

Во время дней, его главным образом приоритет должен найти место с электричеством поэтому он может поручить его laptop и соединиться к интернету. Его цель должна получить слово вне о случается на земле в Gaza. Он работает главным образом от его телефона, call up несколько источники, от докторов к контактам средств к работникам прав человека.

Habeeb одним из немногих местных журналистов в besieged Gaza пытают достигнуть вне к международным выходам средств by way of интернет и телефон. «Я не сплю поэтому вы радушны для того чтобы вызвать меня на этом номере в ноче,» говорит одно из его примечаний blog.

Осведомленно что mainstream средства падали не доходя отчета о кризис, в части потому что международные репортеры были запрещены от входа Gaza но также из-за политических необъективностей, он выдавал ежедневный паппорта ситуации. Рапорты можно найти на его blog, на его учете Facebook и на arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb было принесено и поднято в Gaza, и работает в гражданском обществе на много лет. Он также работал как журналист на агентстве новостей Ramattan, регионарном средстве средств основанном в Gaza. Он предложил его публицистичную работу к различным организациям всемирно для свободно.

Молодое журналист в настоящее время ограничено к его дому с его 3 сестрами, его 2 братьями, его родителями и его бабушкой с чуть-чуть любой едой.

Во время интервью ниже с Indypendent, Habeeb говорит от его телефона над звуком упорнейшего бомбометания которому он рос используемым к. «Можете вы услышать то одно?» он говорит. Заграждение. Заграждение. «Было F-16 [бомбой]. Я умею как F-16 звучает. Я могу различить что типы бомб они будут. »

Его голос дрожит немного, но он идет дальше поговорить, even after спрашиваемо если он хотел был бы момент для того чтобы собрать. «Вы знаете что я могу поговорить и что я поговорю на любой час и в любая ситуация,» он говорит, резолютивно.

Почти 1 A M. в занятой Палестине.

Zahra Hankir: Будет в настоящее время гуманитарной ситуацией на земле в Gaza?

A. Sameh. Habeeb: Если мы подсчитали вещи пропавши и нам нужно, то мы не закончили бы [это интервью]. Не будет хлеба. Не будет сахара. Не будет газа. Не будет топлива. Не будет электричества и не будет древесины. Не будет цемента. Все, котор вы можете представить, мы не имеем. И это была проблема начали с блокадой и акцентировало в виду того что нападения начали. Оно было запланировано заранее. Будет not only делом ракеты будучи ым здесь и там. Будет стратегией Израиль следовал за.

Как для повседневности, и гуманитарной ситуации, Израиль будет говорящ миру что они не позволяют гуманитарный кризис [раскрыть] в Gaza. [Министра иностранных дел израильтянина] Tzipi Livni будет большим дурачком, потому что она пытается убедить сообществ и те работая на палестинской причине которой Израиль помогает с гуманитарной ситуацией. Но на земле, она позволяет большую катастрофу продолжать. Gaza находилось в потребности перед осадой. Во время осады, Израиль позволял некоторые 40 тележек нося основные товары (чонсервные банкы, товары, etc) cIn. Теперь, at the time пока война осуществляет, они скажут они позволяют товары двинуть внутри, но они не позволяют ничего внутри! 13 тележки с товарами не достаточно для населенности миллиона с половиной. Они говорят они раскрыло скрещивание, и то все одобренн, но это будет большая ложь.

Некоторые дома не имеют воду, по мере того как сила необходима. Израиль пристреливал много добр воды in the middle of прокладка Gaza, и добро которое находилось в севере. Добавьте к тому прибрежные, котор авторитеты говорили что Израиль не позволял их принести материалы очистить воду…

завтра, я будут навещать один из докторов на стационаре al-Shifa для того чтобы расследовать типы оружий которые используются.

Как для медицинской ситуации, с начала осады, вокруг 270 людей умерли потому что они не могли оставить Gaza для обработки, или не смогли получить микстуру во время блокады. Медицинские машины и оборудование не были также имеющимися, также, как запасные части. Сегодня, будет очень большая проблема в стационарах из-за этого. Управление стационара вызывало студент-медика в их уровне старшия, второго или третьего для того чтобы помочь на стационарах.

ZH: Было вообще ориентацией палестинцев в Gaza к Hamas?

SAH: GLAVNая забота для палестинских людей теперь как найти еду, как осветить свечки, как держать тепло. Они не думают очень о политике. Вообще, поддержка для Hamas все еще там, и решительное сражение доказывало бы будет иметь ли Hamas поддержку или не по мере того как оно все еще не сделало [нападение] «горячие» OBLASTи.

ZH: Будет вашей в настоящее время living ситуацией?

SAH: Я живу в городе Gaza, 2 километрах от израильских границ. С начала блокады, которая была наведена 20 месяцев тому назад, и с начала войны, моей жизнью была повернутая внешняя сторона - вниз. Не будет газа. Отсутствие силы. Отсутствие интернета. Я поручаю мой laptop путем идти здесь и там получить интернет, но вообще, не будет никакого топлива, никакого газолина, и масла. В гуманитарныа аспекты, мы не имеем что-нибыдь теперь. Сегодня я хотел пойти к рынку принести дому некоторую еду. Возблагодарите бога, я не пошл; было massacre от раковин артиллерии. Израильтянин ударили рынок - самый многодельный рынок в Gaza.

Представьте жизнь без интернета. Отсутствие силы. Отсутствие еды. Ограничено к вашей дому без работы. Я себя трачу долговременно на моем заволакивании кровати с одеялами потому что он настолько холодн. Не будет топления. Я думаю. Я думаю. Я думаю.

ZH: Как вы управляли продолжить работу как журналист, балансируя требования работы пока держащ и ваш сейф семьи?

SAH: Слишком опасно go out когда я хочу к. Я иногда go out принять фотоих, но я вообще вспугнут для того чтобы go out потому что они [израильтянин] ограничивают все виды публицистики.

Как для вещей, котор я делаю, я имейте мой laptop который я поручаю время от времени. Я навещаю друзья имеют силу в других OBLASTях. Я иногда иду некоторые километры прочь для того чтобы получить силу.

Я поручаю laptop и после этого я вызываю друзей для того чтобы получить их новости. Я имею источники в различных OBLASTях. Я вызываю докторов для того чтобы выучить случается в стационарах. Я слушаю к радиостанциям. Я имею сортучку источников, реально. И я make sure написать и сообщить их на конце дня. Я имею мои собственные источники, по мере того как я ранее работать в публицистике на один год, и имею источники в гуманитарном поле и в мире средств, специально с Ramattan.

ZH: Как имеет израильские воинские обработанные журналисты?

SAH: С 1-ого ноября 2008, Израиль не позволял журналисты пойти в Gaza, или NIKAKие международные офицеры организации. Оно было полно закрыто, и это будет часть израильской светомаскировки средств. Мы имеем огромную светомаскировку средств в нашей работе, в дополнение к условиям паники и страха. Мы не имеем свободу, котор нужно сообщить и написать. Мы не достигаемся много международных выходов средств. Люди пытались вызвать много времен только получать до конца; это показывает что Израиль разрушил часть радиосвязи для черней. Только landlines работают. Кроме того, мы не имеем доступ к интернету, который критический.

ZH: Вы чувствуете что будет множество давления на местных журналистах получить правду вне?

SAH: Я чувствую что моей стране нужны национальные людские ресурсы. Я не завишу на других источниках средств, я имею мою собственную дорогу. Да, оно почти как тягота, котор нужно сообщить в таких жестковатых условиях. Но я все еще делаю его. Я сообщаю для людей.

ZH: Как палестинцы воспринимают реакцию арабских положений?

SAH: Воспринятия вообще все еще этими же. Мы не слишком осведомленны случается вокруг нас [в арабском мире]. Но палестинцы не зависят на внешних силах. Некоторые здесь чувствуют что арабы сыграли часть в besieging Gaza, специфически Египт, и вопрос тоннелей и скрещивания Rafah, которое все еще закрыно и [Mubarak] не раскрывает его. Также, будут другие арабские режимы которые не помогают палестинцам и не работают достаточно. Оно ясно что палестинцы были расстроены с арабскими странами, определенно на начале этого войны, когда они [арабские нации] не смогли даже согласиться или установиться время для когда держать саммит араба аварийной ситуации.

ZH: Как вещи изменили в виду того что земная деятельность начала?

SAH: Перед теперь, мы думали что воинская деятельность закончится к воскресенье. Теперь более трудно для нас приспособиться к новыа реальности [земное нашествие]. Мы ограничены к нашим домам, не можем пойти к рынку принести поставкы, мы не имеем никакой доступ к кренам. Все наши имущества парализовываются этой ситуацией.

ZH: Вы сказали бы Израиль пристреливаете зоны Hamas специфически?

SAH: Нет. Militants Hamas будут неподвижными ракетами включения! То все еще идет дальше. Число тех невиновных civilians умирали аргументы debunks израильская армия не позволяет civilians быть casualties в прокладке Gaza. Мы можем сказать что тип ракет они используют, и запрещенные оружия. Будут шариковая бомба. Раковины артиллерии взрывали перед достижением земли.

ZH: Что средства вы following, если любой?

SAH: Пока мы имели силу, я следовал за CNN, но я знал что он не настолько нейтрен. Как для теперь, мы только имеем местные радиостанции.

ZH: Вы сказали бы что это будет genocide?

SAH: Да. Большое число жертв показывает что это будет genocide. Израиль говорит он атакует Hamas, но на земле, мы видим что большое часть из убитых тех будет civilians. Мир должен осуществить и должен знать что Израиль не делает по мере того как он говорит - воюя Hamas и террор - и что это будет часть светомаскировки средств Израиля. По мере того как дни проходят, кризис станет гораздо плохее. Больше людей будут иметь меньше доступ к основным потребностям.

Gesprek met Sameh A. Op habeeb-Gaza-gebaseerde Onafhankelijke Journalist door Zahra Hankir
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
5 januari, 2009

Twenty-three-year-old Sameh A. Habeeb, een photojournalist baseerde in de Stad van Gaza, nauwelijks slaap. De geluiden van het bombarderen houden hem wakker.

Habeeb verlaat zelden zijn huis voor vrees om worden gedood door sporadische te bombarderen, maar hij is uit uitgegleden meerdere keren om beelden te nemen en het koelen rekeningen uit de eerste hand van het dagelijkse leven te verkrijgen sinds de Israëlische aanvallen op Gaza op Zaterdag 27 December begonnen.

Tijdens de dagen, zijn hoofdprioriteit is een plaats met elektriciteit te vinden zodat kan hij zijn laptop laden en met Internet verbinden. Zijn doel is het woord weg te gaan over wat ter plaatse in Gaza gebeurt. Hij werkt hoofdzakelijk van zijn telefoon, die een aantal bronnen, van artsen oproept aan media contacten aan rechten van de mensarbeiders.

Habeeb is één van weinig lokale journalisten besieged binnen Gaza die om internationale media afzet als Internet en de telefoon proberen te bereiken. „ik slaap niet zodat bent u welkom om me op dit aantal in de nacht te roepen,“ zegt één van zijn blognota's.

Bewust dat de heersende stromingsmedia plotseling van rapportering over de crisis, voor een deel zijn gevallen omdat de internationale verslaggevers van het ingaan van Gaza maar ook wegens politieke biases zijn verboden, heeft hij dagelijkse rapporten van de situatie uitgegeven. De rapporten kunnen worden gevonden over zijn blog, over zijn rekening Facebook en over arabisto.com. http://www.gazatoday.blogspot.com/

Habeeb was geboren en hief in Gaza op, en heeft in de burgerlijke maatschappij vele jaren gewerkt. Hij heeft ook als journalist bij het Agentschap van het Nieuws Ramattan gewerkt, een regionale media faciliteit die in Gaza wordt gebaseerd. Hij heeft zijn journalistic werk aan diverse organisaties wereldwijd kostenloos aangeboden.

De jonge journalist is momenteel beperkt tot zijn huis met zijn drie zusters, zijn twee broers, zijn ouders en zijn grootmoeder met nauwelijks om het even welk voedsel.

Tijdens het gesprek hieronder met Indypendent, spreekt Habeeb van zijn telefoon over het geluid van het blijvende bombarderen hij waaraan gebruikt is gegroeid. „Kunt u dat?“ horen hij zegt. Boom. Boom. „Dat was F-16 [bom]. Ik weet hoe F-16 klinkt. Ik kan onderscheiden welke types van bommen zij zijn. “

Zijn stem beeft een weinig, maar hij blijft, zelfs daarna wordt gevraagd spreken of zou hij een ogenblik willen verzamelen. „U weet dat ik kan spreken en dat ik zal spreken bij het uur en in situatie,“ hij zegt, resoluut.

Het is bijna 1 a.m. in bezet Palestina.

Zahra Hankir: Wat is de huidige humanitaire situatie ter plaatse in Gaza?

Sameh A. Habeeb: Als wij de dingen telden die missen en die wij nodig hebben, zouden wij niet eindigen [dit gesprek]. Er is geen brood. Er is geen suiker. Er is geen gas. Er is geen brandstof. Er is geen elektriciteit en er is geen hout. Er is geen cement. Alles u kan veronderstellen, hebben wij niet. En dit was een probleem dat met de blokkade begon en dat be.B96 heeft benadrukt aangezien de aanvallen begonnen. Het werd vooraf gepland. Het is niet alleen een kwestie van een raket die hier en daar in brand wordt gestoken. Het is een strategie die Israël heeft gevolgd.

Zoals voor het dagelijkse leven, en de humanitaire situatie, vertelt Israël de wereld dat zij geen humanitaire crisis [om te openen] in Gaza toestaan. [Israëlische minister van Buitenlandse Zaken] Tzipi Livni is een grote dwaas, omdat zij probeert om internationale communautair en die te overtuigen die aan de Palestijnse oorzaak werken die Israël met de humanitaire situatie helpt. Maar ter plaatse, staat zij een grote catastrofe toe om verder te gaan. Gaza was in behoefte vóór de belegering. Tijdens de belegering, stond Israël zowat 40 vrachtwagens toe die basisgoederen (blikken, goederen, enz.) binnen dragen. Nu, in de tijd terwijl de oorlog plaatsvindt, zeggen zij zij goederen om zich toestaan binnen te bewegen, maar zij staan binnen niets toe! Dertien vrachtwagens met goederen zijn niet genoeg voor een bevolking van miljoen en een half. Zij zeggen zij de kruising openden, en dat alles o.k. zijn, maar dit is een grote leugen.

Sommige huizen hebben geen water, aangezien de macht nodig is. Israël heeft vele putten van water in het midden van de Gazastrook, en een put gericht die in het noorden was. Voeg aan dat toe de kustautoriteiten zeiden dat Israël toestond hen niet om materialen te brengen om water te zuiveren…

Morgen, zal ik één van de artsen bij het ziekenhuis al-Shifa bezoeken om de types van wapens te onderzoeken die worden gebruikt.

Zoals voor de medische situatie, sinds het begin van de belegering, stierven rond 270 mensen omdat zij geen Gaza voor behandeling konden verlaten, of konden geen geneeskunde tijdens de blokkade krijgen. De medische machines en het materiaal waren ook geen beschikbare, evenals extra delen. Vandaag, is er een zeer groot probleem in de ziekenhuizen wegens dit. Het beheer van het ziekenhuis heeft medische studenten in hun oudste geroepen, seconde of derde niveau bij de ziekenhuizen te helpen.

ZH: Wat de algemene houding van Palestijnen in Gaza naar Hamas is geweest?

SAH: De belangrijkste zorg voor de Palestijnse mensen nu is hoe te voedsel te vinden hoe te om kaarsen aan te steken, hoe te warm te houden. Zij denken niet veel over politiek. Over het algemeen, nog daar is de steun voor Hamas, en de beslissende slag zou test zijn of Hamas steun of niet zal hebben zoals het nog niet [aanval] „hete“ gebieden.

ZH: Wat is uw huidige het leven situatie?

SAH: Ik leef in de Stad van Gaza, twee kilometers van de Israëlische grenzen. Aangezien het begin van de blokkade, die 20 maanden geleden, en sinds het begin van de oorlog werd opgelegd, mijn leven ondersteboven is gedraaid. Er is geen gas. Geen macht. Geen Internet. Ik laad mijn laptop door Internet te gaan hier en daar worden, maar over het algemeen, zijn er geen brandstof, geen benzine, en geen olie. In het humanitaire aspect, nu hebben wij om het even wat niet. Vandaag wilde ik naar de markt gaan wat voedsel naar huis brengen. God zij dank, ging ik niet; er was een slachting van artilleriegranaten. Israëliërs raken de markt - de bezigste markt in Gaza.

Veronderstel het leven zonder Internet. Geen macht. Geen voedsel. Beperkt tot uw huis zonder het werk. Ik besteed heel wat tijd aan mijn bed dat omvat met dekens omdat het zo koud is. Er zijn geen het verwarmen. Ik denk. Ik denk. Ik denk.

ZH: Hoe u erin geslaagd om het werk als journalist, die in evenwicht brengt eisen van de baan terwijl het houden van en uw familiebrandkast te dragen?

SAH: Het is te gevaarlijk om uit te gaan wanneer ik aan wil. Ik ga soms uit om foto's te nemen, maar ik ben over het algemeen doen schrikken om uit te gaan omdat zij [de Israëliërs] allerlei journalistiek beperken.

Zoals voor de dingen ik, heb ik mijn laptop die ik van tijd tot tijd laad. Ik bezoek vrienden die macht op andere gebieden hebben. Ik ga soms sommige kilometers weg om macht te krijgen.

Ik laad laptop en dan roep ik vrienden om hun nieuws te krijgen. Ik heb bronnen op diverse gebieden. Ik roep artsen om van wat te leren in de ziekenhuizen gebeurt. Ik luister aan de radioposten. Ik heb een mengsel van bronnen, werkelijk. En ik zorg ervoor om hen te schrijven en te melden begin de dag. Ik heb mijn eigen bronnen, aangezien ik eerder in journalistiek één jaar werkte, en heb bronnen op het humanitaire gebied en in de media wereld, vooral met Ramattan.

ZH: Hoe heeft de Israëlische militaire behandelde journalisten?

SAH: Sinds 1 November, 2008, stond Israël journalisten toe om in Gaza, of geen internationale organisatieambtenaren te gaan. Het was totaal gesloten, en dit maakt deel uit van de Israëlische media elektriciteitspanne. Wij hebben een reusachtige media elektriciteitspanne in ons werk, naast voorwaarden van paniek en vrees. Wij hebben niet de vrijheid te rapporteren en te schrijven. Wij worden niet betreden door vele internationale media afzet. De mensen hebben vaak geprobeerd te roepen maar niet door geworden; dit toont aan dat Israël een deel van de telecommunicatie voor mobiles heeft vernietigd. Slechts werken landlines. Bovendien, wij hebben geen toegang tot Internet, dat essentieel is.

ZH: Bent u dat van mening er heel wat druk op lokale journalisten is om de waarheid weg te gaan?

SAH: Ik ben van mening dat mijn land nationaal personeel wenst. Ik hang niet van andere media bronnen af, heb ik mijn eigen manier. Ja, is het bijna als een last in dergelijke ruwe voorwaarden te melden. Maar ik doe het nog. Ik rapporteer voor de mensen.

ZH: Hoe nemen de Palestijnen de reactie waar van de Arabische staten?

SAH: De waarnemingen zijn over het algemeen nog het zelfde. Wij zijn niet ons te bewust van wat rond ons [in de Arabische wereld] gebeurt. Maar de Palestijnen hangen niet van buitenbevoegdheden af. Sommigen zijn hier van mening dat de Arabieren een rol in het besieging van Gaza, specifiek Egypte, en de kwestie van de tunnels en de Kruising Rafah speelden, die nog gesloten is en [Mubarak] het niet opent. Ook, zijn er andere Arabische regimes die niet de Palestijnen helpen en niet genoeg werken. Het is duidelijk dat de Palestijnen met Arabische landen, in het bijzonder aan het begin van deze oorlog werden gefrustreerd, toen zij [de Arabische naties] geen tijd voor wanneer zelfs goedkeuren of konden plaatsen om een noodsituatie Arabische top te houden.

ZH: Hoe de dingen zijn veranderd aangezien de grondverrichting begon?

SAH: Vóór nu, dachten wij dat de militaire actie door Zondag zou beëindigen. Nu is het moeilijker voor ons om aan de nieuwe werkelijkheid [de grondinvasie] aan te passen. Wij zijn beperkt tot onze huizen, kunnen niet naar de markt gaan levering brengen, hebben wij geen toegang tot banken. Al onze activa worden verlamd door deze situatie.

ZH: Zou u zeggen Israël gebieden Hamas specifiek richt?

SAH: Nr. De militanten van Hamas steken nog raketten in brand! Dat gaat nog. Het aantal die onschuldige burgers die debunks argumenten zijn gestorven dat het Israëlische leger geen burgers om slachtoffers in de Gazastrook toestaat te zijn. Wij kunnen vertellen welk type van raketten zij, gebruiken en belemmerde wapens. Er zijn fragmentatiebommen. De artilleriegranaten explodeerden alvorens de grond te bereiken.

ZH: Welke media bent u volgend, als om het even welk?

SAH: Terwijl wij macht hadden, volgde ik CNN, maar ik wist dat het niet zo neutraal is. Zoals voor nu, hebben wij slechts lokale radioposten.

ZH: Zou u zeggen dat dit volkerenmoord is?

SAH: Ja. Het grote aantal slachtoffers wijst erop dat dit volkerenmoord is. Israël zegt het Hamas aanvalt, maar ter plaatse, zien wij dat de meesten van gedood die burgers zijn. De wereld moet realiseren en moet weten dat Israël niet doet aangezien het zegt - het vechten Hamas en verschrikking - en dat dit deel van de media elektriciteitspanne van Israël uitmaakt. Aangezien de dagen overgaan, zal de crisis veel slechter worden. Meer mensen zullen minder toegang tot basisbehoeften hebben.

مقابلة مع [سمه] [أ.]. [هبيب-غز-بسد] صحفية مستقلّة ب [زهرا] [هنكير]
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
HTTP/1.1 200 OK
Date: Fri, 09 Jan 2009 20:16:07 GMT
Server: Apache
Set-Cookie: JSESSIONID=966BE593C2912DD13CE060D2C139E8EC.lv1-8; Path=/
X-WL-ERRORCODE: 1176
Content-Length: 15073
Connection: close
Content-Type: text/plain;charset=UTF-8

يناير - كانون الثّاني 5, 2009

[سمه] [تونت-ثري-ر-ولد] [أ.]. ينام [هبيب], [فوتوجوورنليست] يؤسّس في غزّة مدينة, بصعوبة. يحافظه الصوى من القصفات يقظة.

يترك [هبيب] نادرا منزله لخوف من يكون يقتل بقصف متقطّعة, غير أنّ هو قد [سليب ووت] عدّة أوقات أن يأخذ صور وأن ينال يبرد حسابات مباشرة [ديلي ليف] [إفر سنس] الهجوم إسرائيليّة على غزّة بدأوا في يوم السّبت ديسمبر - كانون الأوّل 27.

أثناء الأيام, أولويته رئيسيّة أن يجد مكان مع كهرباء لذلك هو يستطيع حمّلت الحاسوب المحموله وربطت إلى الإنترنت. هدفه أن يحصل الكلمة خارجا حول ماذا يكون يحدث على الأرض في غزّة. هو يعمل أوّلا من هاتفه, يعبّئ [ا نومبر وف] مصادر, من دكاترة إلى أوساط اتّصالات إلى حقوق الإنسان عاملات.

[هبيب] واحدة من قليل من صحفيات محلّية في يحاصر غزّة الذي يكون يحاول أن يبلغ خارجا إلى دوليّة أوساط مآخذ بواسطة الإنترنت والهاتف. "لا ينام أنا لذلك أنت مرحّبة أن يدعوني على هذا رقم في الليلة," يقول واحدة من ه [بلوغ] بطاقات.

مدركة أنّ قد سقط أوساط سائدة قليلا من يفيد على الأزمة, في جزء لأنّ مراسلات دوليّة يتلقّى يكون حظرت من يدخل غزّة غير أنّ أيضا واجبة إلى إنحرافات سياسيّة, هو يتلقّى يكون يصدر [ديلي ربورت] من الحالة. التقارير يستطيع كنت أسّست على [بلوغ] ه, على ه [فسبووك] حساب وعلى arabisto.com. [بورن] http://www.gazatoday.blogspot.com/

[هبيب] كان ورفعت في غزّة, ويعمل في مجتمعة مدنيّة ل كثير سنون. يعمل هو يتلقّى أيضا كصحفية في [رمتّن] وكالة أنباء, إقليميّة أوساط تسهيل يؤسّس في غزّة. هو قد قدّم عمله صحفيّة إلى تنظيمات مختلفة عالميّا لحرّة.

حصرت الصحفية شابّة حاليّا إلى منزله مع ه ثلاثة أخوات, ه اثنان إخوان, والده وجدته مع بشقّ النّفس أيّ طعام.

أثناء المقابلة أدناه مع [إيندبندنت], يتكلّم [هبيب] من هاتفه على الصوة من قصف مستمرّة أنّ هو قد نما يستعمل إلى. "يستطيع أنت سمعت أنّ واحدة?" هو يقول. إزدهار. إزدهار. "أنّ كان [ف-16] [قنبلة]. أنا أعرف كيف [ف-16] يصوّت. أنا يستطيع ميّزت ما أنواع القنبلات هم يكونون. "

يرتعش صوته قليلا, غير أنّ هو يذهب فوق يتكلّم, [إفن فتر] يكون يسأل إن هو أحبّ عزم أن يجمعبنفسي. "يعرف أنت أنّ أنا يستطيع تكلّمت وأنّ أنا سأتكلّم في أيّما ساعة وفي أيّما حالة," هو يقول, بعزم.

هو تقريبا 1 صباحا. في يحتلّ فلسطين.

[زهرا] [هنكير]: ماذا يكون الحالة حاليّة إنسانيّة على الأرض في غزّة?

[سمه] [أ.]. [هبيب]: إن نحن عددنا الأشياء أنّ يكون مفقودة وأنّ نحن نحتاج, لم ينه نحن [هذا مقابلة]. هناك ما من خبز. هناك ما من سكر. هناك ما من غاز. هناك ما من وقود. هناك ما من كهرباء وهناك ما من خشب. هناك ما من إسمنت جير. كلّ شيء أنت يستطيع تخيّلت, لا يتلقّى نحن. وكان هذا مشكلة أنّ بدأ مع الحصار وأنّ قد أكّد بما أنّ الهجوم بدأوا. هو كان خطّطت. هو ليس فحسب أمر من صاروخ يكون أطلق النار هنا وهناك. هو إستراتيجية أنّ إسرائيل قد تبع.

بما أنّ ل [ديلي ليف], والحالة إنسانيّة, إسرائيل يقول العالم أنّ لا يسمح هم أزمة إنسانيّة [أن يتجلّى] في غزّة. [إسرائيلية وزير الخارجيّة] [تزيبي] [ليفني] مغفلة كبيرة, لأنّ هو يكون يحاول أن يقنع الالمجتمع الدولي وأنّ يعمل على السبب فلسطينيّة أنّ إسرائيل يكون يساعد مع الحالة إنسانيّة. غير أنّ على الأرض, يسمح هو كارثة كبيرة أن يستمرّ. غزّة كان في حاجة قبل الحصار. أثناء الحصار, سمح إسرائيل كان بعض 40 شاحنات يحمل بضاعة أساسيّة (علب, بضاعة, [إتك]) [إين.]. الآن, [أت ث تيم] بينما الحرب يكون يتمّ, يقول هم هم يسمحون بضائع أن يتحرّك داخل, غير أنّ هم يسمحون لاشيء داخل! ليس ثلاثة عشر شاحنات مع بضائع كافي لالسّكان من مليون ونصف. هم يقولون فتح هم التقاطع, وأنّ كلّ شيء حسنة, غير أنّ هذا وضع كبيرة.

لا يتلقّى بعض منازل ماء, بما أنّ قوة يكون لازمة. قد استهدف إسرائيل كثير بئار الماء [إين ث ميدّل وف] ال قطاع غزّة, وبئر أنّ كان في الشمال. أضفت إلى أنّ السلطات ساحليّة كان قالوا أنّ لم يسمحهم إسرائيل كان أن يحضر [متريلس] أن ييصفّي ماء…

غدا, أنا كنت سيزور واحدة من الدكاترة في [أل-شيفا] مستشفى أن يتحرّى الأنواع الأسلحة أنّ يكون يكون استعملت.

بما أنّ للحالة طبيّة, منذ البداية من الحصار, حوالي 270 مات الناس لأنّ هم [ب] لم يمكن أن يترك غزّة لمعالجة, أو [ب] لم يمكن أن يحصل الطبّ أثناء الحصار. طبيّة [ب] آلات وتجهيز أيضا لم يتوفّر, [أس ولّ س] أجزاء احتياطيّة. اليوم, هناك مشكلة كبيرة جدّا في مستشفيات بسبب هذا. مستشفى قد دعا إدارة طالبات طبيّة في هم أكبر, ثاني أو مستوى ثالثة أن يساعد في المستشفيات.

[زه]: ماذا قد كان الموقف عامّة فلسطينيات في غزّة نحو حماس?

[سه]: الاهتمام رئيسيّة لالالناس فلسطينيّة الآن كيف أن يجد طعام, كيف أن يشعل شمعات, كيف أن يحافظ دافئة. هم لا يفكّرون كثير حول سياسة. عموما, دعم لحماس بعد هناك, وبرهن المعركة حاسمة كنت ما إذا حماس سيتلقّى دعم أو لا بما أنّ هو بعد أتمّ لم [هجوم] "حارّة" مناطق.

[زه]: ماذا يكون حالتك حاليّة حيّة?

SAH: I live in Gaza City, two kilometers from the Israeli borders. منذ البداية من الحصار, أيّ كان فرضت 20 شهور [أغو], ومنذ البداية من الحرب, التفتت حياتي يتلقّى يكون مقلوبة. هناك ما من غاز. ما من قوة. ما من إنترنت. أنا أحمّل الحاسوب المحمولي ب يذهب هنا وهناك أن يحصل إنترنت, غير أنّ عموما, هناك ما من وقود, ما من بنزين, وما من زيت. في المظهر إنسانيّة, لا يتلقّى نحن أيّ شيء الآن. اليوم أراد أنا أن يذهب إلى السوق أن يحضر منزل بعض طعام. شكرت إلهة, أنا لم يذهب; هناك كان مذبحة من مدفعية قشرة قذيفة. إسرائيليات ضربوا السوق - السوق مشغولة في غزّة.

تخيّلت حياة بلا إنترنت. ما من قوة. ما من طعام. يحصر إلى منزلك بلا عمل. أنا أنفق [ا لوت وف تيم] على ي سرير غطاء بنفسي مع أغطية لأنّ هو يكون هكذا باردة. هناك ما من تدفئة. أنا أفكّر. أنا أفكّر. أنا أفكّر.

[زه]: كيف يتلقّى أنت تدير أن [كرّي ون] عمل كصحفية, يوازن طلبات من الشغل بينما يحافظ بنفسي وك أسرة خزينة?

[سه]: هو أيضا خطرة أن ينصرف كلّما يريد أنا إلى. أنا أحيانا أنصرف أن يأخذ صور, غير أنّ أخفت أنا عموما أن ينصرف لأنّ هم [الإسرائيليات] يقيّدون كلّ أنواع الصحافة.

تلقّيت بما أنّ للأشياء أنا أتمّ, أنا الحاسوب المحمولي أنّ أنا أحمّل [فروم تيم تو تيم]. أنا أزور صديقات الذي يتلقّى قوة في أخرى مناطق. أنا أحيانا أذهب بعض كيلومترات بعيدا أن يحصل قوة.

أنا أحمّل الالحاسوب المحمول وبعد ذلك يدعو أنا صديقات أن يحصل أخبارهم. أنا أتلقّى مصادر في مناطق مختلفة. أنا أدعو دكاترة أن يعلم من ماذا يكون يحدث في المستشفيات. أنا أستمع إلى المحطات لاسلكيّة. أنا أتلقّى ملغم المصادر, حقّا. ويتأكّد أنا أن يكتب وأفدت هم في النهاية من اليوم. أنا أتلقّى ي خاصّة مصادر, بما أنّ أنا سابقا عملت في صحافة لواحدة سنة, ويتلقّى مصادر في المجال إنسانيّة وفي الأوساط عالم, خصوصا مع [رمتّن].

[زه]: كيف يتلقّى الإسرائيليّة عسكريّة يعامل صحفيات?

[سه]: لم يسمح منذ نوفمبر - تشرين الثّاني 1, 2008, إسرائيل كان صحفيات أن يذهب داخل غزّة, أو أيّ دوليّة تنظيم ضابطات. هو كان تماما ينفضّ, وهذا جزء من الإسرائيليّة أوساط تعتيم. نحن نتلقّى ضخمة أوساط تعتيم في عملنا, [إين دّيأيشن تو] شروط من حالة ذعر وخوف. نحن لا نتلقّى الحرية أن يفيد وكتبت. نفذت نحن لا يكون ب كثير دوليّة أوساط مآخذ. قد حاول الناس أن يدعو كثير أوقات غير أنّ يتلقّى لا [ب] حصلت كلّيّا; هذا يبدي أنّ قد دمّر إسرائيل جزء من الاتّصال بعديّ لهاتف جوّال. فقط يعمل خطّ برّيّ. فضلا عن ذلك, لا يتلقّى نحن منفذة إلى إنترنت, أيّ يكون حاسمة.

[زه]: أنت تشعر أنّ هناك [ا لوت] الضغطة على صحفيات محلّية أن يحصل الحقيقة خارجا?

[سه]: أنا أشعر أنّ يحتاج بلدي [هومن رسورس] وطنيّة. أنا لا أعتمد على أخرى أوساط مصادر, أنا يتلقّى ي خاصّة طريق. نعم, هو تقريبا مثل حمل أن يفيد في هذا شروط قاسية. غير أنّ يتمّ أنا بعد هو. أنا أفيد لالالناس.

[زه]: كيف الفلسطينيات يلاحظون الإستجابة من الدول عربيّة?

[سه]: إدراكات عموما بعد ال نفس. نحن لسنا أيضا مدركة من ماذا يكون يحدث حول نا [في العالم عربيّة]. غير أنّ لا يعتمد فلسطينيات على قوى خارجيّة. يشعر بعض هنا أنّ ال [أرب] لعبوا جزء في يحاصر غزّة, خصوصا مصر, والإصدار من الأنفاق [رفه] تقاطع, أيّ يكون بعد أغلقت و[مبارك] لا يفتح هو. Also, there are other Arab regimes that are not helping the Palestinians and are not working enough. هو واضحة أنّ ثبّطت الفلسطينيات كان مع بلاد عربيّة, بشكل خاصّ في البداية من هذا حرب, عندما هم [الأمم عربيّة] استطاع لم حتّى وافقت أو ثبتت وقت ل متى أن يمسك طارئ [أرب] قمة.

[زه]: كيف يتلقّى أشياء يغيّرون بما أنّ العمليّة برّيّة بدأ?

[سه]: قبل الآن, فكّر نحن أنّ عملية عسكريّ أنهى بيوم الأحد. الآن هو يستعصي ل نا أن يكيّف إلى الحقيقة جديدة [الغزوة أرضيّة]. نحن حصرت إلى منازلنا, ليس يمكن أن يذهب إلى السوق أن يحضر إمداد تموين, نحن يتلقّى ما من منفذة إلى بنوك. شللت كلّنا أصول يكون ب هذا حالة.

[زه]: أنت قلت إسرائيل يكون يستهدف حماس مناطق خصوصا?

[سه]: رفض. حماس مناضلات ساكنة إشعال صواريخ! يذهب أنّ بعد فوق. كشف زيف الرقم من أنّ مدنيات بريئة الذي قد مات حجات أنّ الجيش إسرائيليّة يكون لا يسمح مدنيات أن يكون إصابات في ال قطاع غزّة. نحن يستطيع قلت ما نوع الصواريخ هم يكون يستعملون, ويحظّر أسلحة. هناك [كلوستر بومب]. المدفعية انفجر قشرة قذيفة كان قبل يبلغ الأرض.

[زه]: ما أوساط تكون أنت تالي, إن أيّ?

[سه]: بينما نحن تلقّينا قوة, تبع أنا كان شبكة سي. إن. إن, غير أنّ أنا عرفت أنّ هو ليس هكذا محايدة. بما أنّ ل الآن, يتلقّى نحن فقط محطات محلّية لاسلكيّة.

[زه]: أنت قلت أنّ هذا إبادة جماعيّة?

[سه]: نعم. يشير الرقم كبيرة ضحايا أنّ هذا إبادة جماعيّة. إسرائيل يقول يهاجم هو حماس, غير أنّ على الأرض, نحن نرى أنّ أكثر من أنّ يقتل مدنيات. العالم يضطرّ حقّقت ويضطرّ عرفت أنّ لا يتمّ إسرائيل بما أنّ هو يقول - يتنازع حماس وذعر - وأنّ هذا جزء من الأوساط تعتيم إسرائيل. بما أنّ الأيام يمرّون, سيصبح الأزمة كثير مريضة. سيتلقّى كثير الناس أقلّ منفذة إلى حاجات أساسيّة.